سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین همایش سراسری طب اورژانس

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

امیر نجاتی – متخصص طب اورژانس – عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران

چکیده:

پیش زمینه:
ارزیابی بالینی عینی و ساختار یافته osce یکی از شناخته شده ترین روش های سنجش در پزشکی است. با این حال هنوز بررسی های زیاید در جهت سودمند بودن این ارزیابی ها برای آماده سازی دستیاران یا دانشجویان پیش از امتحانات اصلی و سرنوشتسازی مثل آزمون بورد تخصصی انجام نشده است.
هدف:
هدف از این مطالعه سنجش سودمند بودن و تعیین نقاط قوت و ضعف osce در نمونه های پیش از امتحانات بورد تخصصی طب اورژانس است.
مواد و روشها :
در این بررسی مقطعی ۱۰ دستیار سال آخر طب اورژانس که در دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران در سال تحصیلی ۸۶-۱۳۸۵ مشغول تحصیل بودن بررسی شدند . پس از یک آزمون پره برود به شکل osce این ۱۰ نفر پرسشنامه ای را مبنی بر پنج سوال ( تداخلات مطالب – مرتبط بودن سوالات با هدف وضعیت ایستگاه ، زمان انجامآزمون شفافیت سوالات) در مورد هر یک از ۱۰ ایستگاه تمکیل کردند. به هر یک از سوالات در مورد هر یک از ایستگاه ها نمراتی بین ۰ تا ۴۰ داده شد و جمع نمرات به عنوان ملاک سنجش قرار گرفت.
یافته ها:
بالاترین مطلوبیت مربوط به تداخل سوالات با مطالب آموزشی ( امتیاز ۳۹۹ از ۴۰۰) بود و متعاقب آن مرتبط بودنسوالات با هدف(۳۹۳) وضعیت ایستگاه (۳۹۰) زمان انجام سوالات (امتیاز ۳۸۸) و شفافیت سوالات (۳۵۵) بود. نمرات ایستگاه های مختلف نیز از جمع۲۰۰ نمره بین ۱۸۷ تا ۱۹۹ بود . دانشجویان به حدود ۲-۳ امتحان دیگر برای شرکت در بورد نیاز داشتند.
نتیجه گیری:
به نظر می رسد امتحان انجام شده در مجموع به موفقیت رسیده اما کافی نبوده و تکرار اآن به دستیاران برای آمادگی بیشتر برای شرکت در امتحان بورد کمک می کند . به علاوه توصیه می شود شفافیت سوالاتافزایش یابد.