سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

رقیه دست بری – دانشجوی کارشناسی ارشد اصلاح نباتات، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز
عبدالعلی غفاری – رئیس موسسه تحقیقات کشاورزی دیم کشور
مظفر روستایی – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات کشاورزی دیم کشور- مراغه

چکیده:

برای تعیین میزان تحمل به خشکی در ۱۲ ژنوتیپ پیشرفته گندم دیم، آزمایشی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در ۴ تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی دیم کشور در سال زراعی ۸۶-۱۳۸۵ انجام گرفت . آزمایش در دو شرایط تنش (دیم) و آبیاری تکمیلی (دو بار آبیاری ) صورت گرفت . نتایج آزمایش نشان داد که در شرایط تنش تفاوت معنی داری بین ژنوتیپ ها از نظر اکثر صفات مورد ارزیابی وجود داشت . در شرایط تنش بیشترین عملکرد دانه مربوط به لاین های شماره ۴، ۱ و ۲ به ترتیب با ۱۷۷۴، ۱۷۶۲ و ۱۷۵۴ کیلوگرم در هکتار و در شرایط آبیاری تکمیلی بیشترین عملکرد دانه مربوط به رقم سرداری، آذر ۲ و لاین شماره ۴ به ترتیب با ۲۳۹۳ ، ۲۲۴۰ و ۲۲۹۰ کیلوگرم در هکتار بود. بررسی همبستگی بین صفات نیز بیانگر ارتباط مثبت و معنی دار تعداد پنجه بارور و تعداد کل پنجه با عملکرد دانه در شرایط تنش بود. در شرایط آبیاری تکمیلی صفات وزن هزاردانه و طول پدانکل رابطه مثبت و معنی دار با عملکرد داشتند . ارزیابی ژنوتیپ ها براساس شاخص های TOL ،GMP ،STI ،SSI و MP نشان داد که لاین شماره ۴ (۳۴۵GBM) از نظر شاخص های STI، GMP و MP یک لاین متحمل به خشکی می باشد . از آنجا که شاخص های STI ،GMP و MP در هر دو شرایط دیم و آبیاری تکمیلی همبستگی مثبت و معنی داری با عملکرد داشتند، لذا به عنوان شاخص های مناسب برای شناسایی ژنوتیپ های مقاوم نسبت به شاخص های TOL و SSI تشخیص داده شدند.