سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین کنگره علوم باغبانی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

سعید حیدری –
سید ابراهیم صادقی – اعضای هیأت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع، تهران
سید رضا طبائی عقدائی – اعضای هیأت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع، تهران
حسن عسکری – اعضای هیأت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع، تهران

چکیده:

کاشان مهم‌ترین منطقه پرورش گل محمدی Rosa damascena Mill. در کشور بوده و دارای ژنوتیپ‌های مختلفی از این گیاه معطر است اما متاسفانه، این گونه معطر و زینتی هر ساله مورد حمله شته گل‌سرخ Macrosiphum rosae (L.)قرار گرفته و خسارات کم تا متوسطی را متحمل می‌گردد. بنابراین، شناسایی و کاشت ارقام بومی مقاوم به آفت میزان زیان‌های وارده را تا حد زیادی کاهش خواهد داد. از این رو، تراکم شته مذکور روی نه ژنوتیپ مختلف گل محمدی در مزرعه تحقیقاتی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع بررسی گردید. این ژنوتیپ‌ها که از مناطق کامو، قمصر و مشهد اردهال کاشان جمع‌آوری شده بودند، در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در سال ۱۳۷۷ کاشته شده و نمونه‌برداری‌ها نیز در فصول بهار و پاییز ۱۳۸۲ انجام گرفتند. در نمونه‌برداری‌ بهاره، غنچه وسطی و دمگل آن و در نمونه‌برداری‌ پاییزه هم ده سانتیمتر انتهایی یک شاخه به عنوان واحد نمونه‌برداری قلمداد گردید. هر کرت آزمایشی دارای سه بوته گل محمدی بود و از هر گیاه نیز چهار واحد نمونه تصادفی واقع در جهات جغرافیایی چهارگانهبرای نمونه برداری انتخاب شد. آماربرداری‌ها پس از آغاز فعالیت شته‌ها در مزرعه شروع و طی آن تعداد کل حشرات کامل و سنین مختلف پوره‌های آفت شمارش گردید. سپس داده‌های حاصل با استفاده از نرم‌افزارهای آماری Minitab، Mstatc و تحت آزمون آماری دانکن مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و تراکم شته در هر فصل و ژنوتیپ تشخیص داده شد. میانگین کلی نمونه‌برداری فصول بهار و پاییز به ترتیب ۰/۴۰±۶/۶۳ و ۰/۹۱±۱۰/۱۰ به دست آمد که بیانگر افزایش معنی‌دار جمعیت پاییزه آفت بود. از سوی دیگر، ژنوتیپ‌های ۱۷۸B و ۱۸۸B که به ترتیب بومی مناطق مشهد اردهال و قمصر بودند، با میانگین‌های ۲/۰۵ ± ۱۲/۸۸ و ۰/۸۶±۵/۹۳ بیشترین و کمترین فراوانی را داشته و لذا به عنوان حساس‌ترین و مقاوم‌ترین ژنوتیپ‌ها شناخته شدند.