سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: پنجمین کنفرانس بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محمدمهدی خطیب – دانشیار گروه زمین شناسی دانشگاه بیرجند
سلمه فخاری – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه بیرجند

چکیده:

منطقه مورد مطالعه در مختصات طولی ‘ ۵۵ E59. 9′-E59. 34, N32. 41’ –N32شامل تپه هایی از جنس کنگلومرا، توف، مارن و مارن توفی می باشد . وجود پرتگاه گسلی در هر دو دامنه شمالی و جنوبی نشانگر وجود دو تراست با شیب مخالف شمالی وجنوبی می باشد .در بررسی های صحرایی چین نامتقارنی با زاویه انحراف شمالی بدست آمد که توسط گسل بجد به دو قسمت شرقی و غربی تقسیم شده است . در قسمت شرقی این چین، تنها یال شمالی باقیمانده و اثری از یال جنوبی باقی نمانده است . در این قسمت برش گسلی و همچنین لایه های مارنی بر اثر گسلش از عمق به سطح آمده و رخنمون یافته اند . این مشاهدات نشانگر رسیدن گسل به سطح می باشند .در این منطقه فعالیت و رشد گسل از شرق به غرب کاهش می یابد به همین دلیل برخلاف بخش شرقی مورفولوژی چین در بخش غربی حفظ گردیده و اثری از گسلش در سطح مشاهده نمی شود. مقاطع توپوگرافی رسم شده نشانگر اختلاف ارتفاع در محل تبدیل تپه ها به دشت می باشد که به دلیل حرکت و برخاستگی فرا دیواره می باشد . زاویه انحراف شمالی و تفاوت ارتفاع در طول مقطع چین نشان دهنده شیب به سمت شمال در گسل اصلی )مربوط به دامنه جنوبی ( می باشند .وجود چهار پرتگاه گسلی در دامنه جنوبی بخش شرقی و نیز مشاهده آثاری از روند گسل در لا یه های مارنی رخنمون یافته در محل این پرتگاهها شواهدی مبنی بر منشعب شدن تراستهای فرعی با شیب شمالی از گسل اصلی می باشند.