سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

سید محمود عطا حسینی – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان
احمد زارع فیض آبادی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان
مجید کیانی – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان
محمد ترابی – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات اصلاح وتهیه نهال وبذر

چکیده:

گندم در ایران یکی ازمهم ترین محصولات کشاورزی است . بیماری سیاهک پنهان معمولی گندم یکی ازمهم ترین بیماری های گندم می باشدکه ۵ درصد گزارش شده – درکشورهای حوزه دریای مدیترانه (غرب آسیا و شمال آفریقا ) بعد از زنگ ه ا در درجه دوم اهمیت قرار داشته و خسارت آن ۷ است. از آنجایی که بهترین روش مبارزه با این بیماری استفاده از ارقام مقاوم است، لذا به منظور تعیین مقاومت توده های بومی و ارقام زراعی گندم رایج در خراسان نسبت به سیاهک پنهان معمولی گندم، بذور ۲۵۰ توده و رقم به نسبت ۱۰ در هزار با اسپورهای قارچ عامل بیماری مایه زنی شدند. بذور هر توده و رقم در دو خط یک متری به فاصله خطوط ۳۰ سانتیمتر و فاصله ارقام ۶۰ سانتیمتر در ایستگاه های تحقیقاتی طرق مشهد( ۲۵۰ توده و رقم)، جلگه رخ( ۲۵۰ توده و رقم ) و ایستگاه تحقیقات دیم شیروان ( ۱۵۰ توده ) کشت شده و طی سه سال زراعی ۸۲-۱۳۷۹ مورد ارزیابی قرار گرفتند . پس از رسیدن محصول درصد آلودگی هر یک از توده ها و ارقام مورد بررسی تعیین و عکس العمل آنها نسبت به بیماری سیاهک پنهان معمولی گندم براساس روش مورد استفاده مملوک و ظهور تعیین گردید . از مجموع ۲۵۰ توده و رقم مورد بررسی در دو ایستگاه طرق مشهد و جلگه رخ به ترتیب تعداد ۱۰ و ۱۸ توده و رقم دارای عکس العمل مقاوم، ۳۸ و ۳۲ نیمه مقاوم، ۴۸ و ۵۴ نیمه حساس، ۱۵۴ و ۱۴۶ توده و رقم حساس و از تعداد ۱۵۰ توده و رقم مورد بررسی در ایستگاه دیم شیروان یک توده مقاوم، ۱۲ توده نیمه مقاوم، ۱۸ توده نیمه حساس و ۱۱۹ توده حساس به بیماری بودند.