سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین کنفرانس بین المللی مدیریت جامع بحران در حوادث غیرمترقبه طبیعی

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

احمد ادیب – پژوهشکده سوانح طبیعی
مسعود مالکی – سازمان مسکن وشهرسازی استان سیستان و بلوچستان
حسن علی بابایی – گروه پژوهشی زمین کاو

چکیده:

زلزله پدیده ای است که برای مقابله با اثرات سوی آن باید از طریق اتخاذ ساز و کارها و تدوین راهکارهای مناسب اقدام نمود . شهر چابهار در جنوب استان سیستان و بلوچستان وشمال دریای عمان ، جایگاه ویژه ای در برنامه های توسعه منطقه ای دارد .به لحاظ کاهش میزان مخاطرات در شهرها ، مراکز مهم صنعتی و شریانهای حیاتی دراثر رخداد زلزله ، مطالعات موردی در ارتباط با میزان خطر بالقوه زلزله و رفتار خاک به هنگام زلزله درمقیاس کاربردی درسطح شهر چابهار ضرورت دارد .عمده ترین گسلهایتاثیرگذار بر لرزه خیزی ناحیه شامل مکران ، قصرقند، کهیر ووشنام می باشد. در این مقاله ، چشمه های لرزه زا در حوزه مکران جنوبی معرفی و با روشهای تحلیلی واحتمالاتی خطر زمین لرزه برآورد شده است . باتکیه بر داده های آماری نمی توان به نتیجه گیری منطقی برای طرح کردن سرچشمه های واجد پتانسیل لرزه ای در این منطقه که خطر پتانسیل لرزه ای درجه پایین را نشان می دهند ، دست یافت . بلکه بر اساس توزیع مراکز سطحی ونشانه های زمین ریختی درمنطقه ای که در آن زلزله بزرگ پاسنی اوراما درسال ۱۹۴۵ رخ داده است به صورت یک منبع با پتانسیل لرزه ای در امتداد خط ساحلی دریای عمان (گسل ساحلی مکران ) ترسیممی گردد ، توجه خاص داشته باشیم . با در نظر گرفتن گسل ساحلی مکران و با توجه به رخداد زمین لرزه ای تاریخی با بزرگای ۱، ۸ در بخش شرقی گسل و در خارج از مرزهای ایران و با عنایت به سرشت تکتونیکی ناحیه ، برای دوره بازگشت ۴۷۵ سال بیشینه شتاب ثقل افقی معادل g28/0 وبیشینه شتاب قائم معادل g0/18 برآورد ومعرفی می شود .