سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: پنجمین همایش زمین شناسی مهندسی و محیط زیست ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

ابوالفضل کهکی – دانشجوی کارشناسی ارشد تکتونیک دانشگاه سیستان و بلوچستان
محمدمهدی خطیب – استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه بیرجند
احمد ادیب – استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب

چکیده:

با بررسی کانون سطحی زمین لرزهها دو مدل چشمهای خطی و ناحیهای شناخته شد . از دو مدل چشمهای، ناحیهای و خطی شناسایی شده در ناحیه بیشترین شتاب وارده به شهر چابهار ناشی از مدل خطی و برابر /.۱۹ g در حالت ۸۴th percentile میباشد . با استفاده از زمینلرزههای دستگاهی ثبت شده در ناحیه و محاسبات مربوطه آهنگ فعالیت ( فرمول لرزهخیزی ) با اعمال تصحیح زمانی به صورت Log Nc= -0/6261 Ms + 1/74 و ضریب لرزه خیزی برابر /.۶۲۶۱ تعیین شد . مقدار تابع چگالی احتمالاتی بزرگا برای یک بزرگی خاص در مدل ناحیه ای بیشتر از مدل خطی است و با افزایش بزرگا مقدار این تابع کاهش مییابد . نتیجه نهایی حاصل از ارزیابی خطر لرزهای برای شهر چابهار به روش احتمالاتی منحنی خطر لرزهای می باشد که در این مقاله آورده شده است .