سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی بهسازی و مقاوم سازی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

عیسی سلاجقه – استاد دانشگاه شهید باهنر کرمان
جواد سلاجقه – استادیار دانشگاه شهید باهنر کرمان
رویا امیری – کارشناس ارشد سازه
افشین محمدی – کارشناس ارشد سازه

چکیده:

در سالهای اخیر با افزایش دانش بشری درباره پدیده زلزلهو نحوه رفتار سازه ها در برابر زلزله و ضرورت بهسازی و مقاوم سازی ساختمانهای موجود، راهکارهای جدیدی برای افزایش ایمنی ساختمانها در برابر این پدیده ارائه شده است. مطالعات اخیر نشان میدهدکه با ورود سازه به حیطه رفتار غیر خطی تحت اثر زلزله، جابجایی ها نسبت به نیروها توصیف بهتری ازپاسخ سازه ارائه داده و با محدود کردن تغییر مکانها به جای نیروها، سطح تخریب سازه به طرز موثرتری کنترل می شود. تغییر نگرش از طراحی بر اساس نیرو به سمت طراحی بر مبنای رفتار وعملکرد سازه، روش جدیدی را در زمینه طراحی به وجود اورده است که اصطلاحا طراحی بر اساس عملکردنامیده میشود. طراحی بر اساس عملکرد بر مبنای طراحی درحالات حدی می باشد. روشهای تحلیلی که در طراحی بر اساس عملکرد و بهسازی لرزه ای سازه ها مطرح می شوند، عمدتا بر مبنای انالیز استاتیکی غیر خطی (Pushover) می باشند. دلیل استفاده از این نوع آنالیز، سرعت بالای انجام آن و سادگی تفسیر نتایج و دقت قابل قبول آن می باشد. در این تحقیق روش آنالیز استاتیکی غیر خطی مودار (Modal Pushover Analysis) MPA و تاثیر نحوه توزیع بار جانبی در پاسخ سازه، بر اساس شکل مودی، بر روی سه قاب خمشی بتنی با دیوار برشی با تعداد طبقات ۵ و ۱۰ و ۱۵مورد توجه قرا رگرفته است. و نتایج تحلیل با انالیز دینامیکی غیر خطی تاریخچه زمانی (RHA) تحت اثر هفت شتابنگاشت حرکت زمین مقایسه شده اند تا مشخص گردد که آیا روش MPA می تواند جایگزین روش RHA شود یا خیر؟ نتایج حاکی از آن است که با تقریب قابل قبولی روش MPA قادر است به عنوان ابزاری مناسب در ارزیابی لرزه ای این گونه سازه ها به کار رود و جایگزین روش RHA شود که به دلیل وقت گیر و پر هزینه بودن آن برای مسائل کاربردی و مهندسی جز در مواردخاص مناسب نیست.