سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش ملی عمران شهری

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

یوسف زندی – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی تبریز

چکیده:

خاک مسلح تشکیل یافته از خاک به همراه اجزای مقاومی (مسلح کننده ها) در برابر کشش می باشند. هدف از قرار دادن مسلح کننده ها در توده خاک آن است تا خاک را در جهت های خاصی هم چسب نمایند. بعبارت دیگر آن را قادر سازد که در مقابل نیروهای کششی یا برشی در جهت معین، مقاومت نماید[۸]. مسلح کننده ها اغلب در بستر افقی و اغب به صورت موازی با یکدیگر کارگذاری می شوند. هرچند که استفاده از اجزاء مقاوم در برابر کشش، برای افزایش مقاومت و ظرفیت باربری خاک از زمانهای گذشته متداول بوده است ولی آقای هنری ویدال مهندسی فرانسوی در اواخر دهه ۱۹۶۰ توانست این روش را تا مرحلخ ای توسعه دهد که به طور گسترده در سازه های بزرگ مهندسی به کار رود. در روشویدال، که «خاک مسلح» نام گرفته است، از نوارهای فولادی مسلح کننده قطعات بتنینما و خاکریز متراکم استفاده می شود. از خاک مسلح می توان برای ساختمان پی ها، دیوارهای حایل، پایه های پل ، دیوارهای ساحلی، مخازن ذخیره آب وسدها استفاده کرد[۴].
هدف از مقاله حاضر آن است که تجربیات حاصل از خاک مسلح را یادآوری نموده و اطلاعاتی را در مورد شناخت هر چه بیشتر آن ارائه نماید. به دلیل عدم وجود یک منبع موثق و تایید شده و انتشار یافته در رابطه با خاک مسلح، مجموعه حاضر اهمیتی دو چندان خواهد یافت.