سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: ششمین کنفرانس بین المللی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مهرتاش معتمدی – دانشجوی دکترای زلزله و کارشناس پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله
فریبرز ناطقی الهی – استاد پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله
هومن یوسف پور – کارشناس ارشد پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

چکیده:

از تجربیات به دست آمده در زلزله های گذشته، چنین بنظر می رسد که بسیاری از ساز ههای بتنی مسلح کشورمان در برابر زلزله، آسی بپذیر م یباشند. یکی از روشهای متداول در مقاو مسازی ساز ههای موجود، استفاده از میراگرهای جذب انرژی است. بکارگیری میراگرهای فلزی جاری شونده در نواحی لرز هخیز جهان به دلایلی چون کارائی مناسب، عدم حساسیت به حرارت و عوامل محیطی، رفتار مطمئن و پایدار و مقاومت مطلوب، مورد توجه قرار گرفته است. در این مقاله به منظور ارزیابی رفتار لرز های ساختمانهای بتنی مسلح مجهز به میراگرهای فلزی جاری شونده از سه ساختمان با تعداد طبقات مختلف استفاده شده است. ساختمانهای مذکور بگونه ای که در برابر بارگذاری جانبی، ضعیف باشند، طراحی شده و سپس میراگر فلزی جاری شونده(TADAS)برای مقاو مسازی آنها طراحی و مورد استفاده قرار گرفته است. آنگاه رفتار لرز های ساختمانهای فوق در دو حالت با میراگر و بدون آن مقایسه شده است. بررسی های انجام شده عمدتٌا براساس تحلیلهای غیرخطی تاریخچه زمانی می باشد. برای تحلیل خسارت از شاخص خسارت پارک و انگ که بر مبنای تغییرشکل حداکثر اعضا و انرژی هیسترتیک تلف شده آنها میباشد، استفاده شده است. مطالعات انجام شده بیانگر آن است که میراگرهای فلزی جاری شونده عمدتٌا باعث بهبود رفتار لرز های و کاهش پاسخهای دینامیکی ساختمانهای مجهز به آنها م یگردند و همچنین شاخصهای خسارت را نیز اکثرٌا کاهش میدهند. بنظر میرسد استفاده از این نوع میراگرها برای مقاو مسازی ساختمانهای بتنی بلندتر و به ازای شدتهای بالا مناسبتر باشد.