سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین همایش مقابله با سوانح طبیعی

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

ابراهیم فتاحی – عضو هیات علمی پژوهشکده هواشناسی، پژوهشکده هواشناسی
هوشنگ قائمی – مشاورسازمان هواشناسی کشور، پژوهشکده هواشناسی

چکیده:

حداکثر بارش (PMP) بیشترین ارتفاع بارندگی است که در دوره زمانی معین در یک حوضه به وقوع می پیوندد. هیدرولوژیت ها از مقادیر حداکثر بارش محتمل برای محاسبه حداکثر سیل محتمل در محاسبهطراحی سرریز سدها استفاده میکنند.
در اینروش های سینوپتیکی (فیزیکی) برآورد حداکثر بارش محتمل با روش های آماری در ایستگاه های جنوب غربی ایران مورد مقایسه و ارزیابی قرار گرفته است. به منظور برآوردحداکثر بارش محتمل بر اساس روش سینوپتیکی از فاکتور بیشینه سازی باد و رطوبت استفاده شد. و برای برآورد حداکثر بارش محتمل بر اساس روش آماری (هرشفیلد) سریهای ماکزیمم ۲۴ ساعته بارش تحلیل گردید.
نتایج تحقیق حاضر نشان داد که حداکثر بارش محتمل حاصل از روش اول هرشفیلد مقادیر بالاتری را نسبت به روش همگرایی در بر دارد در حالی که روش دوم با حذف مقادیر خارج از مرز به مقادیر حاصل از روش همگرایی نزدیک می باشد.