سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

فریدون رادمنش – استادیار گروه هیدرولوژی دانشکده علوم آب دانشگاه شهید چمران اهواز
آزاده مادح خاکسار – دانشجوی دکتری فیزیولوژی گیاهان زراعی وکارشناس سازمان آب و برق خوزستان

چکیده:

در این تحقیق مقادیر تبخیر و تعرق گیاه مرجع (ET0) برآورد شده به روش های جنسن هیز اصلاح شده وهارگریوز سامانی، بامقادیر برآورد شده بهروش استاندارد فائو پنمن مونتیث، برای تعدادی از ایستگاه های هواشناسی دشت های مختلف دو استان خوزستان و هرمزگان مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج نشان داد که د راغلب ایستگاه های هواشناسی این دو استان، مقادیر تبخیر و تعرق براورد شده به روش فائو پنمن مونتیث کمتر از دو روش دیگر است، اما در مناطق ساحلی براورد روش فائو پنمن مونتیث بیش از دو روش دیگر بود. تبخیر و تعرق براورد شده به روش هارگریوز نسبت به پنمن در خوزستان از مقدارمساوی در ایستگاه رامهرمز تا ۱/۸ برابردر ایستگاه صفی آباد دزفول و از ۰/۸۷ در ایستگاه قشم تا ۱//۲۷ برابر در ایستگاه حاجی اباد استان هرمزگان متفاوت است. تبخیر و تعرق برآورد شده به روش جنسن نسبت به پنمن در خوزستان از ۰/۸ در ایستگاه آبادان تا ¼ برابر در ایستگاه صفی آباد دزفولو در استان هرمزگان از ۰/۶۲ در جاسک تا ۱/۱۵ برابر در میناب متغیر بود. نتایجرگرسیون خطی بین مقادیر تبخیر و تعرق برآورد شده به روش پنمن با دو روش دیگر نشان داد که همبستگی بین روش جنسن هیز اصلاح شده و فائوپنمن مونتیث بهتر از همبستگی بین دو روش هاریگوز سامانی و فائو پنمن مونتیث است.