سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: هشتمین کنگره ملی مهندسی عمران
تعداد صفحات: ۱۰
نویسنده(ها):
مرتضی رئیسی دهکردی – استادیار دانشکده مهندسی عمران دانشگاه علم و صنعت ایران
مهدی اقبالی – دانشجوی دکتری مهندسی عمران-سازه دانشکده مهندسی عمران دانشگاه علم و صنعت ایران
محمد یکرنگ نیا – دانشجوی دکتری مهندسی عمران-سازه زلزله دانشکده مهندسی عمران دانشگاه صنعتی شریف
علیرضا مهدیزاده ساری – دانشجوی دکتری مهندسی عمران دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:
براساس اطلاعات موجود بخش قابل توجهی از ساختمان های موجود در کشور از نوع مصالح بنایی (آجری) می باشد فراوانی این نوع ساختمان ها در برخی از شهرها و مناطق کشور حدود ۸۰% ساختمان های موجود است از سال ۱۳۸۲ و به دنبال وقوع زلزله مهیب بم و بروز تلفات جانی و خسارات مالی فراوان موضوع مقاوم سازی ساختمان های موجود توسط مسئولان و متخصصان کشور به طور جدی در دستور کار قرار گرفت و طی سالهای اخیر با تلاش محققان و متخصصان بخش ساختمان کشور پیشرفت هایی در زمینه روش های مقاوم سازی ساختمان ها در کشور حاصل شد با توجه به عوامل فنی و اجرایی روش های مختلف مقاوم سازی برای این نوع ساختمان ها شامل استفاده از شاتکریت پیرامونی، ایجاد اتاق ایمن، روش تسلیح مغزه و استفاده از دیوارهای برشی پیشنهاد و استفاده شده است با توجه به اینکه هر کدام از این روش های مذکور دارای محدودیت ها و مزایایی می باشد بنابراین در این پژوهش به معرفی این روش ها و جنبه های مختلف کاربرد هر یک از این روش ها پرداخته شده است