سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نخستین کنگره بین المللی مدیریت ریسک

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

حمیدرضا خاضکی – مدرس بخش مهندسی صنایع، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سیرجان، کارشناس ارشد
مهدی مهدیار – هیئت علمی دانشگاه پیام نور، کارشناس ارشد مهندسی صنایع گرایش سیستم ها
رضا شکری زاده – هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سیرجان، کارشناس ارشد مهندسی صنایع

چکیده:

هنگامی که تحلیل حالت های خرابی و اثرهای آن (FMEA) جهت تضمین کیفیت و بهبود قابلیت اطمینان انجام می شود، تعیین فاکتورهای ورودی از قبیل تناوب وقوع، شدت و تشخیص یک خرابی ممکن است مشکل باشد . به دلیل کیفی و ذهنی بودن اطلاعات ورودی و به منظور انجام یک تجزیه و تحلیل سازگار و منطقی روشی با استفاده از منطق فازی پیشنهاد شده است . در روشهای فازی تعیین توابع عضویت فاکتورهای ورودی با اهمیت بوده وتوسط افراد خبره مشخص می شوند . در روش پیشنهادی توابع عضویت های مثلثی برای فاکتورهای ورودی در نظر گرفته شده اند . نتایج بدست آمده از مطالعه موردی نشان می دهد که در این روش، ارزیابی ریسک خرابی ها، رتبه بندی و اولویت بندی آنها در راستای دانش، تجربه و نظر افراد خبره بوده و در مقایسه با تکنیک های سنتی FMEA انعطاف پذیرتر و واقعی تر است