سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: پنجمین همایش ملی دو سالانه انجمن متخصصان محیط زیست ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

رضا مکنون – عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده:

توسعه کشور ها بر اساس تدوین راهبردها، سیاس تها و برنامه های بلند مدت و کوتاه مدت صورت می گیرد. برنامه ریزی توسعه عمرانی در ایران از سال ۱۳۲۷ آغاز گردید و تا بحال ۵ برنامه قبل از پیروزی انقلاب اسلامی و ۴ برنامه پس از آن تدوین گردیده است.
جهت گیری توسعه اقتصادی در دهه های اخیر به توسعه جامع شامل توسعه اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی اصلاح گردیده و توسعه جامع که ضمن استفاده بهینه از منابع، رفاه نسل امروز را با حفظ حقوق نسل های آینده مورد توجه قرار م یدهد با عنوان "توسعه پایدار" نامیده میشود.
ارزیابی زیست محیطی پروژه ها و ارزیابی زیست محیطی راهبردها و سیاست ها بیش از سه دهه در سطح جهان و کمتر از یک دهه در ایران به عنوان ابزاری برای شناسائی پیامد های منفی توسعه بکار گرفته شده است و کمک مهمی برای تصمی مگیران به منظور اصلاح فعالیت های توسعه می باشد.
ارزیابی زیست محیطی با اصلاحاتی به عنوان ابزار مهم برای توسعه پایدار مطرح گردیده است . شناسایی عوامل مهم و پیش برنده توسعه، انتخاب موثر شاخص های توسعه و نحوه تلفیق آنها، توجه به اثرات تجمیعی توسعه، الگوی مناسب مشارکت ذینفعان، مدیریت ریسک، تلفیق موثر ارز یابی در فرآیند تصمیم گیری و حرکت به سوی ارزیابی جامع از جمله عوامل موثر برای تحقق توسعه پایدار می باشند.