سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مهدی گراوندی – گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه رازی کرمانشاه
عزت اله فرشادفر – گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه رازی کرمانشاه . گروه پژوهشی بیوتکنولوژی مقاومت به خشکی دانشگاه رازی کرمانشاه
دانیال کهریزی – گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه رازی کرمانشاه . گروه پژوهشی بیوتکنولوژی مقاومت به خشکی دانشگاه رازی کرمانشاه
فیروز شیروانی – گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه رازی کرمانشاه . گروه پژوهشی بیوتکنولوژی مقاومت به خشکی دانشگاه رازی کرمانشاه

چکیده:

در مناطقی که وقوع تنش خشکی در مرحله پر شدن دانه فتوسنتز جاری را کاهش می دهد، آسیمیلات های جاری برای پر کردن دانه کافی نخواهد بود. تحت چنین شرایطی مواد ذخیره ای ناشی از فتوسنتز قبل از گلدهی به عنوان یک منبع مهم کربن برای پر کردن دانه شناخته شده است. در این تحقیق صفات مرتبط با انتقال مجدد ماده خشک از اندام های رویشی به دانه و ارتباط آن ها با تحمل خشکی بر روی ۲۰ ژنوتیپ گندم نان مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان دادند که ژنوتیپ های مورد مطالعه از نظر عملکرد دانه، وزن خشک ساقه و سنبله در زمان گلدهی و رسیدگی کامل، میزان انتقال مجدد ماده خشک از ساقه و سنبله به دانه، کارایی ساقه و سنبله در انتقال ذخایر به دانه، سهم نسبی ذخایر ساقه و سنبله در عملکرد دانه، مقدار ماده خشک ناشی از فتوسنتز جاری و سهم فتوسنتز جاری در عملکرد دانه در شرایط تنش خشکی و بدون تنش از تنوع قابل ملاحظ ه ای برخوردار بودند. از میان متغیرهای محاسبه شده فقط کارایی ساقه در انتقال ذخایر به دانه در ش رایط تنش خشکی با شاخص STI همبستگی مثبت و معنی داری (۰/۵۲) داشت . ژنوتیپ های ۱۸، ۱۹، ۱۳ و ۸ دارای کارایی بالایی برای انتقال ذخایر ساقه به دانه در شرایط تنش بودند.