سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: پنجمین کنفرانس بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

رامین تقی نژاد – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی تربت حیدریه
سیدادریس جوادین – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندر انزلی

چکیده:

ضریب اضافه مقاومت برای اولین بار توسط انجمن مهندسین سازه کالیفرنیا (SEAOC) و آیین نامه UBC در سال۱۹۸۸ معرفی شد. در آیین نامه ۲۸۰۰ ایران این ضریب برای اولین بار در ویرایش دوم و در ترکیبات بار ویژه و فرمول تخمین ماکزیمم تغییر مکان جانبی محتمل معرفی گشت، این ضریب یکی از پارامترهای موثر در تعیین ضریب رفتار سازه می باشد که خود وابسته به پارامترهای ضریب اضافه مقاومت طراحی، ضریب اضافه مقاومت مصالح و ضریب اضافه مقاومت سیستم می باشد. با استفاده از تحلیل پوش آور و ترسیم منحنی ظرفیت سازه می توان ضریب اضافه مقاومت سیستم را بدست آورد. برای این منظور ابتدا منحنی ظرفیت سازه استخراج شده و سپس منحنی دو خطی معادل آن تعیین می شود. با توجه به این منحنی دوخطی و یک سری ضرایب اصلاح ضریب اضافه مقاومت واقعی سیستم بدست می آید. در این تحقیق پنج سازه سه، پنج، هفت ، نه و دوازده طبقه قاب خمشی فولادی بوسیله نرم افزار ۲۰۰۰SAPتحت آنالیز استاتیکی غیر خطی قرار گرفته و منحنی ظرفیت آنها تعیین گشته است. سپس با استفادهاز منحنی های مذکور، پارامترهایی که ضریب اضافه مقاومت به آنها وابسته است جهت تعیین ضریب اضافه مقاومت نهایی بدست آمده است. ضرایب بدست آمده با ضرایب اضافه مقاومت معرفی شده در آیین نامه های ۱۹۹۷UBC وآیین نامه ۲۸۰۰ ویرایش دوم و سوم مقایسه شدند. نتایج این مقایسه حاکی از آن است که آیین نامه ۲۸۰۰ مقدارمحافظه کارانه ای برای ضریب اضافه مقاومت در نظر گرفته است و UBCمقادیر معقولانه تری برای این ضریب قایل شده است.