سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

منصور قدرتی – عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات منابع طبیعی و کشاورزی استان سمنان
جمال قدوسی – استادیار پژوهشی مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری

چکیده:

آبخیزداری به عنوان یک علم و هنر می باشد که مهم ترین هدف آن مدیریت منابع طبیعی تجدید شونده در قالب حوزه آبخیز بدون وارد آمدن خسارت بر منابع پایه تولیدات مثل آب، خاک و گیاه و رابطه
درونی و بیرونی بین آنها است . پیامدهای ناشی از اجرای طرح ها و برنامه های آبخیزداری افزون بر متمرکز بودن و هدف ذکر شده در بالا مشتمل بر کنترل فرسایش رسوب، کنترل سیل، توسعه منابع آب و خاک و گیاه به بهبود وضعیت معیشتی و اقتصادی ساکنین آبخیزها و بالاخره تولید مواد خام اولیه خوراکی و صنعتی و سوختنی است . از آنجایی که دست یابی به کلیه اهداف و پیامدهای بر شمرده شده برای آبخیزداری مستلزم صحت و درستی تهیه و تدوین، اجرا و بهره برداری و نگهداری از طرح های آبخیزداری است ( قدوسی، ۱۳۸۱) ، از اینرو ضرورت دارد طرح ها و برنامه های آبخیزداری در رابطه با هر یک از اهداف یا پیامدهای مورد نظر ارزیابی گردد ( قدوسی، ).۱۳۸۳ یکی از اساسی ترین پیامدها و یا نتایج طرحهای آبخیزداری کنترل فرسایش رسوب می باشد (Hallsworth.1987) در این مقاله سعی گردیده است نتیجه ارزیابی مربوط به عملکرد روش های کنترل فرسایش و رسوب در قالب طرح آبخیزداری به صورت موردی بررسی و ارائه شود .