سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: سومین کنفرانس بین المللی مدیریت

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

مرتضی رحیمی نژاد – کارشناس ارشد امور استانها ( وزارت صنایع و معادن )
دکتر سیامک نوری – استادیار دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده:

دستیابی به توسعه صنعتی ،مقوله ای است که توجه کشور های در حال توسعه و توسعه نیافته را به خود
معطوف داشته است .در این ارتباط کشور عزیز ما ایران نیز با تصویب قانونهای توسعه به این امر اهمیت زیادی می
دهد . چرا که توسعه صنعتی، رشد و شکوفائی صنعت و معدن و به تبع آن اقتصاد کشور را باعث می شود .
به ارزیابی عملکرد ،تحلیل ، رده TOPSIS در این مقاله با درک ضرورت و اهمیت موضوع ، از طریق روش
بندی استانها و در نتیجه سازمان صنایع و معادن استانها (که متولی کلیه امور صنایع و معادن در استانها می باشند ) در
سالهای ۱۳۸۱ و ۱۳۸۲ از منظر دستیابی به توسعه صنعتی و معدنی نسبت به یکدیگر می پردازیم . به این منظور با
تعریف شش شاخص ارزش افزوده صنایع و معادن ، سرمایه گزاری واحدهای فعال ، اشتغال واحدهای فعال ، سرمایه
ثابت طرح های بالای ۶۰ درصد پیشرفت فیزیکی ، اشتغال طرح های بالاتر از ۶۰ در صد پیشرفت فیزیکی و مساحت
فاز عملیاتی شهرکهای صنعتی در هر استان با وزن دهی به هریک و محاسبه نتیجه معیار ، جوابهای ایده آل و ضد
ایده آل برای هر شاخص در سال مورد نظر مشخص و بر اساس سنجش فاصله شاخص هر سازمان با جوابهای ایده
آل وضد ایده آل ، عملکرد هر استان مورد ارزیابی ، مقایسه و تجزیه و تحلیل قرار گرفته که بیانگر اندکی کاهش در
اختلاف عملکرد سازمانها در سال ۱۳۸۲ نسبت به سال ۱۳۸۱ و ارتقای عملکرد بعضی از استانهای محروم در دستیابی
به توسعه صنعتی و معدنی بوده که می تواند نتیجه سیاستهای اتخاذ شده در این خصوص باشد .