سال انتشار: ۱۳۷۵

محل انتشار: هشتمین سمینار کمیته ملی آبیاری و زهکشی

تعداد صفحات: ۱۹

نویسنده(ها):

تیمور سهرابی –
رضا اصیل منش –

چکیده:

ضرورت ارزیابی یک سیستم آبیاری از آن جهت است که مشخص می نماید آیا سیستم در حال کار از بازدهی خوبی برخوردار می باشد و آیا می توان با تغییراتی در نحوه کارکرد سیستم، میزان بازدهی سیستم را افزایش داد؟ جهت ارزیابی سیستم آبیاری بارانی عقربه ایابتدا سیستم برای شرایط گیاهی (ذرت دانه ای) و خاک (Silty loam) منطقه مورد مطالعه که در مزرعه ۵۰۰ هکتاری موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر در شمال شرقی مشکین آباد کرج واقع بود طراحی گردید و با وضعیت موجود سیستم مقایسه شد. آنگاه برای ارزیابی، در چهار ردیف شعاعی قوطیهای نمونه برداری به فواصل ۶ متری قرار داده شدند. سپس کلیه پارامترهای لازم جهت ارزیابی تعیین گردیده و با تجزیه و تحلیل داده های صحرایی عوامل ارزیابی (CU , DU , PELQ , AELQ) محاسبه شدند. حجم آب آبیاری مصرف شده در سیستم آبیاری بارانی ۹۱۸۴ متر مکعب در هکتار و نیاز آبی گیاه ذرت دانه ای ۶۸۹۰ متر مکعب در هکتار بود. متوسط عوامل ارزیابی DU,AELQ , PELQ در طول فصل زراعی برای سیستم آبیاری به ترتیب ۷۹، ۷۵/۸ و ۹۱ درصد گردید. تجزیه و تحلیل عوامل ارزیابینشان دادند که سیستم آبیاری از کارآیی مناسبی برخوردار نبوده و درضمن مقادیر نسبتا کم PELQ, DU بعلت عدم مطابقت شرایط کارکرد و طراحی سیستم بوده است.