سال انتشار: ۱۳۷۹

محل انتشار: دهمین سمینار کمیته ملی آبیاری و زهکشی

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

محمدجواد منعم – عضو هیئت علمی
عباس قاهری – استاد دانشگاه علم و صنعت، عضو گروه کار ارزیابی عملکرد سیستم های آبیاری
علی عباس بادزهر – دانشجوی دوره کارشناسی ارشد دانشگاه تربیت مدرس
حسن غروی – عضو گروه کار ارزیابی عملکرد سیستم های آبیاری و زهکشی کمیته ملی آبیاری و

چکیده:

بررسیهای کلی بیانگر آنست که عملکرد اغلب شبکه های آبیاری پایین تر از حد انتظار می باشد . عدم استفاده از روشهای مناسب ارزیابی باعث گردیده که موفقیت کامل مطالعات ارزیابی و بهبود عملکرد حاصلنگردد . در این تحقیق علاوه بر آزمون کاربرد و نمایش قا بلیت مدل PAIS برای ارزیابی عملکرد شبکه هایآبیاری ، شبکه آبیاری قزوین مورد ارزیابی قرار گرفت که نتایج ارزیابی آن به شرح زیر می باشد: عملکرد سیستم در دیدگاه های مدیریتی، فنی، اقتصادی، زیست محیطی و اجتماعی بترتیب ۶۴ ،%۸۲ ، %۶۲% ، ۸۴% ، ۷۸%بوده است که در طبقه خوب و بسیار خوب قرار می گیرند . اعتبار این ارزیابی براساس نسبتتعداد شاخصهای محاسبه شده به کل شاخصها با اعمال ضرائب اهمیت آنها برای دیدگاه های فوق به ترتیب ۹۴%، ۸۶% ، ۳۶% و ۸۵%بوده است که بجز دیدگاه زیست محیطی که درجه اعتبار ارزیابی آن ضعیف استدر سایر دیدگاه ها خوب و بسیار خوب می باشد . همانگونه که مشاهده می شود عملکرد سیستم از دیدگاه فنی دارای بالاترین سطح و از دیدگاه مدیریتی حداقل می باشد. عملکرد کل شبکه ۶۸% و خوب ارزیابی می گردد. اعتبار این ارزیابی ۰/۸ است که در طبقه خوب قرار می گیرد . نتایج بدست آمده نشان می دهد که مدلPAISابزار مطلوبی جهت ارزیابی کمی عملکرد سیستم های آبیاری است . با استفاده از این مدل می توان ضمن ارزیابی عملکرد بخشهای مختلف و تعیین میزان اعتبار ارزیابی هر کدام اولویتهای بخشها را جهت بهبود عملکرد تعیین نمود . همچنین در مورد شبکه آبیار ی قزوین می توان اظهار داشت که عملکرد نسبی سیستم در مجموع مناسب است و چنانچه نظر به ارتقاء سطح عملکرد باشد بررسیها و سرمایه گذاری می بایست بترتیب در بخشهای مدیریتی، اقتصادی، اجتماعی، زیست محیطی و نهایتاً فنی متمرکز گردد . با توجه به اعتبار پایین ارزیابی از دیدگاه زیست محیطی لازم است سرمایه گذاریهای لازم در اندازه گیری عوامل مربوطه و تهیه اطلاعات مورد نیاز این بخش صورت گیرد.