سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: پنجمین همایش زمین شناسی مهندسی و محیط زیست ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مهدی تلخابلو – دانشجوی دکتری زمین شناسی مهندسی دانشگاه تربیت مدرس
رضا حسینی – کارشناس ارشد زمین شناسی مهندسی شرکت مهندسین مشاور ساحل
محمدرضا نیکودل – دکتری زمین شناسی مهندسی،عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس
علی ارومیه ای – دکتری زمین شناسی مهندسی،عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

ویژگیهای مهندسی سنگها از جمله دوام و زوال آن در برابر عوامل مخرب و مهاجم حاکم بر محیطهای دریایی از مهمترین خصوصیاتی است که مصالح مورد استفاده در ساخت سازه های دریایی باید از آن برخوردار باشند . لوماشلها که نوعی سنگ رسوبی زیستی تخریبی محسوب میشوند از جمله مصالحی هستند که با سهولت استخراج و فراوانی زیاد در رخنمونهای سنگی واقع در نوار ساحلی جنوب ایران در سازندهای میشان، آغاجاری، برخی سازندهای محلی مانند سازند قشم و خارک در سواحل خلیج فارس و در تشکیلات میوسن تا پلیوسن نواحی جنوب شرق ایران گسترش داشته و در ساخت بسیاری از موجشکنهای منطقه مورد استفاده قرارگرفتهاند . در این مقاله با انجام بررسیهای میدانی، عملکرد و زوال سنگهای لوماشل استفاده شده در ۱۳ موج شکن توده سنگی احداث شده در طول حدود ۱۰۰۰ کیلومتر از سواحل جنوبی ایران از بندر لنگه تا پسابندر بررسی شده و براساس نوع مکانیسم زوال و شدت آن یک معیار تجربی برای طبقه بندی زوال سنگهای لوماشلی ارائه شده است