سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

فائزه زعفریان – دانشجوی دکتری زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس
مجید آقاعلیخانی – عضو هیات علمی گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس
حمید رحیمیان مشهدی – عضو هیات علمی گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران
اسکندر زند – عضو هیات علمی بخش علف های هرز موسسه تحقیقات آفات و بیماری های گیاهی تهران

چکیده:

به منظور بررسی نقش کشت مخلوط ذرت / سویا در کارایی استفاده از منابع و جلوگیری از رشد عل فهای هرز، آزمایشی در سال ۱۳۸۵ در مزرعه پژوهشی دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران واقع در کرج به صورت فاکتوریل در قالب بلوک های کامل تصادفی با ۳ تکرار انجام شد. در این تحقیق دو عامل شامل نسبت اختلاط دو گونه گیاه زراعی ذرت و سویا در پنج سطح : ۰% سویا: ۱۰۰% ذرت (P1) و ۲۵% سویا: ۷۵% ذرت (P2) و ۵۰% سویا: ۵۰% ذرت (P3) و ۷۵% سویا : ۲۵% ذرت (P4) و ۰۰% سویا: ۰% ذرت (P5) و آلودگی به علف هرز در چهار سطح : بدون هیچ گونه آلودگی (W1) ، آلودگی به تاج خروس در تمام فصل (W2)، آلودگی به تاتوره در تمام فصل (W3) و آلودگی توام به تاج خروس و تاتوره در طول فصل (W4) مورد بررسی قرار گرفت. بذر علف های هرز مورد نظر در هر تیمار همزمان با کشت گیاه زراعی با تراکم زیاد کاشته و در مرحله دو برگی تا رسیدن به تراکم ۱۵ بوته در متر ردیف طولی تنک شد. نتایج نشان داد که بیشترین میزان عملکرد ذرت (۹۶۲۷/۸Kgha-1) در تیمار P2W1 و کمترین آن (۳۹۱۶/۷Kgha-1) در تیمار P4W4 حاصل شد. ولی بالاترین میزان عملکرد سویا (۵۰۵۰/۰Kgha-1) در تک کشتی و کمترین میزان آن (۷۳۱/۳۳Kg ha-1) در تیمار P4W1 اختصاص داشت، اما بالاترین میزان اجزای عملکرد سویا از قبیل تعداد غلاف در بوته، تعداد دانه در غلاف و وزن هزار دانه در تک کشتی سویا و بدون علف هرز حاصل شد. همچنین بیشترین میزان شاخص برد اشت در سویا در تیمار P5W1 دیده شد . این بدان معناست که با کاهش سهم ذرت در نسبت اختلاط عملکرد ذرت و سویا افزایش می یابد. بالاترین میزان زیست توده علف هرز در تک کشتی سویا با تاتوره (۳۷۶/۷۳g m-2 ) به دست آمد. بدین ترتیب، کشت مخلوط ذرت و سویا در مقایسه با تک کشتی کاهش معنی داری در زیست توده علف های هرز ایجاد نمود.