سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس مهندسی برنامه ریزی و مدیریت سیستم های محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

قاسم ذوالفقاری – گروه محیط زیست, دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی نور, دانشگاه تربیت مد
عباس اسماعیلی ساری – گروه آمار زیستی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس
مهدی نقدی – گروه آمار زیستی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس
سقراط فقیه زاده – گروه آمار زیستی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

هدف از این مطالعه ارزیابی مواجهه با جیوه و بررسی پارامترهای مختلفی که در مقادیر بالای جیوه در دندان پزشکان تهران دخالت دارند، می باشد. نمونه های مو از ۱۰۰ دندان پزشک جمع آوری شد. به علاوه ۵۰ نمونه از یک گروه شاهد برای مقایسه گرفته شد. این بررسی شامل یک پرسش نامه که برای فراهم کردن اطلاعاتی راجع به پارامترهایی که مواجهه را تحت تاثیر قرار می دهند، بود. پارامترهای مورد بررسی شامل: مشخصات شخصی، روش زندگی، آمالگام دندانی، الگوی شغلی، عادات کار، اقدامات احتیاطی و مصرف ماهی بودند. تعیین میزان جیوه توسط دستگاه LECO AMA 254 (USA)بر طبق ASTM استاندارد شماره D-6722 صورت گرفت. به طور کلی میانگین میزان جیوه در موی دندان پزشکانmg/kg0/47 ±۲/۸۴ بود. مقدار مشابه، mg/kg 0/07 ± ۰/۶۱ برای گروه کنترل بود. این مطالعه نشان داد که استفاده از ماسک اثر معنی داری بر روی میزان جیوه مو (۰/۰۲۴=P) دارد. همچنین مصرف ماهی و تعداد بیماران ویزیت شده در روز اثر معنی داری بر روی میزان جیوه مو (۰۲۵/۰p= و ۰۲۷/۰p= به ترتیب)داشت. از طرف دیگر اثر معنی دار سن در ارتباط با میزان جیوه موی دندان پزشکان وجود داشت (۰/۰۰۶=P). رگرسیون چندگانه بین غلظت جیوه مو و پارامترهای مختلف مورد ارزیابی انجام شد. تنها نتیجه مثبت بین غلظت جیوه و ماسک برای دندان پزشکان (۰/۰۴=P) و بین غلظت جیوه و تعداد وعده های مصرف ماهی برای گروه شاهد (۰/۰۰۹=P) بود.