سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: چهاردهمین همایش بلور شناسی و کانی شناسی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

یعقوب محمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد زمین شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز
بهمن سلیمانی – عضو هیئت علمی گروه زمین شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز
حسن امیری بختیار – بخش زمین شناسی گسترش شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب
قاسم قلی زاده گللو – دانشجوی کارشناسی ارشد زمین شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

میدان کوپال در ۵۰ کیلومتری شمال شرق اهواز قرار دارد. بخش یک گچساران به عنوان پوش سنگ مخزن آسماری عمل می کند. در بررسی بافتی و لیتولوژیکی این بخش از میکروسکوپ پتروگرافیکی و میکروسکوپ الکترونی SEM استفاده شده است. دراین بررسی بیش از ۴۵۰ مقطع نازک مطالعه شده است. این بخش از نظر لیتولوژی از افق های کلیدی A,B,C,D,E,F تشکیل شده است. انیدریت در افق A به سمت شرق درشت بلور شده و با افزایش عمق به دلیل کاهش آب گیریف میزان انیدریت افزایش می یابد. افق B مهمترین افق کلیدیپوش سنگ می باشد. افق D,C تقریبا معادل یکدیگر بوده و تنها در افق C مقداری ماسه کوارتزی مشاهده می شود. افق E به صورت آهکی – مارنی است و در افق F گاهابه صورت جلبکی است. گاهی آثار هیدروکربن در افق F شناسایی شده که می تواند نتیجه مهاجرت از مخزن اسمای باشد. ارزیابی بافتی نمونه های موردمطالعه، بافت های میکروکریستالین، اسفرولیتی، Lath ، پورفیروبلاستیک، نودولی، جانشینی و آن اشلون را نشان می دهد. بافت های Chevron , Hopper که نشانه مخیط تبخیری است، در هالیت دیده می شود. تغییرات لیتولوژی و بافتی مشاهده شده در بخش ۱ سازند گچساران ، محیط رسوبگذاری آراممردابی را اثبات میکند.