سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

عبد الحسین صدقی – کارشناس ارشد زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر
حمید رضا مبصر – استادیار گروه زراعت دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر

چکیده:

به منظور بررسی مقادیر سیلیس و نیتروژن و تقسیط نیتروژن بر عملکرد و اجزای عملکرد و استحکام بوته به ورس ، آزمایشی در شهرستان جویبار در سال ۱۳۸۵ به صوزت کرت های دو بار خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در ۳ تکرار اجرا گردید. دو سطح مقدار نیتروژن ۳۸ و ۶۹ کیلو گرم در هکتار به عنوان عامل اصلی و دو سطح مقدار سیلیس ۲۵۰ و ۰ کیلوگرم در هکتار عامل فرعی بود و عامل فرعی- فرعی شامل چهار نحوه تقسیط نیتروژن بود که در چهار مرحله رشد گیاه تقسیط شد. نتایج نشان داد که مصرف سیلیس سبب کاهش تعداد روز تا مراحل ابتدای پنجه دهی، ۵۰ درصدگلدهی، ظهور خوشه آغازین و رسیدگی کامل شد . مصرف نیتروژن تا ۱۳۸ کیلوگرم در هکتار موجب کاهش معنی دار تعداد خوشه در مترمربع ، درصد خوشه چه های پر شده، وزن هزار دانه و ح رکت خمش شد . حرکت خمش با مصرف سیلیس کاهش یافت که به تبع آن بر درصد خوشه چه های پر شده افزوده گردید ، اما وزن هزار دانه کاهش داشت. مصرف نیتروژن به نسبت ۲۵ تا ۳۳/۳۳ درصد در مراحل ابتدای پنجه دهی، ظهور خوشه آغازین و خوشه دهی کامل به ترتیب سبب افزایش تعداد پنجه در کپه ، طول خوشه و درصد خوشه چههای پر شده گردید . مصرف نیتروژن به نسبت مساوی در چهار مرحله رشد گیاه یعنی ۵ روز بعد از نشا کاری ، ابتدای پنجه دهی ، ظهور خوشه آغازین و خوشه دهی کامل موجب افزایش وزن هزار دانه و کاهش حرکت خمش یا ورس شد . اثرات متقابل سه عامل بر هیچ یک از صفات مورد مطالعه اثر معنی داری نداشت.