سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین کنگره علوم باغبانی

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

رامین حاجیان فر – عضو هیات علمی بخش تحقیقات سیب زمینی پیاز وحبوبات آبی، موسسه تحقیقات ا
بهرام رستم فرودی – عضو هیات علمی بخش تحقیقات سیب زمینی پیاز وحبوبات آبی، موسسه تحقیقات ا

چکیده:

واکنش تعداد ۲۰ توده پیاز ایرانی مناطق مختلف کشور نسبت به جدایه های Fusarium spp عامل بیماری پوسیدگی ریشه فوزاریومی که از مناطق آذربایجان شرقی و اصفهان جمع آوری گردیده بودند در شرایط گلخانه ای مورد بررسی قرار گرفت. مایه زنی توده های پیاز با جدایه های عامل بیماری از طریق غوطه ور نمودن ریشه گیاهچه های آنها با سوسپانسیون اسپور جدایه ها به غلظت ۱۰۵×۴ اسپور در میلی لیتر انجام گرفت. سپس گیاهچه ها در گلدانهای پلاستیکی و به تعداد ۵ گیاهچه در هر گلدان کشت شدند.آزمایش بصورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با ۴ تکرار به اجرا در آمد که در آن زمان توسعه آلودگی به عنوان فاکتور اصلی در دو سطح (۲و۴ هفته پس از آلودگی) و تیمار توده × جدایه به صورت فاکتوریل در ۲۰×۵ سطح به عنوان فاکتور فرعی بودند. در این تحقیق جهت تعیین تحمل توده های پیاز نسبت به بیماری، صفات درصد بقاء گیاهچه ها و برگهای خشک شده توده های پیاز مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصله نشان داد که توده های خاتم مروست یزد و قرمزری با داشتن ۹۴/۶۱% و توده قرمز آذر شهر با دارا بودن ۱۸/۲۴% به ترتیب بیشترین و کمترین میزان بقاء گیاهچه را داشتند. همچنین توده هایقرمزری وخاتم مروست یزد با داشتن کمترین در صد برگهای خشک شده پس ازانجام مایه زنی با عامل بیماری به ترتیب به میزان ۱۱/۴۹% و ۱۶/۱۸% به عنوان توده های متحمل و توده های سفید گرگان، هریس، قلعه نو شاهرود و قرمز آذرشهر به ترتیب با دارا بودن ۴۰/۷%، ۸۴/ ۳۸%، ۳۷/۱۰% و ۳۶/۵۴% برگهای خشک شده، از نظر آماری در یک سطح قرار داشته و به عنوان توده های حساس به بیماری شناخته شدند. در این تحقیق جدایهF .oxysporumبدست آمده از آذربایجان شرقی با میانگین شاخص بیماری به میزان ۳۲/۹% به عنوان خسارتزاترین جدایه در توده های مختلف پیاز تشخیص داده شد.