سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

رضا حق پرست – معاونت موسسه تحقیقات کشاورزی دیم، سرارود، کرمانشاه
هدی غزالی بیگلر – دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه
امیر دریایی – معاونت موسسه تحقیقات کشاورزی دیم، سرارود، کرمانشاه
رحمان رجبی – معاونت موسسه تحقیقات کشاورزی دیم، سرارود، کرمانشاه

چکیده:

به منظور ارزیابی مقاومت ژنوتیپ های پیشرفته گندم نان نسبت به بیماری سیاهک پنهان معمولی (T. laevis) ، بذور ٢٧ ژنوتیپ با اسپورهای ١١ جدایه خالص عامل بیماری جمع آوری شده از مناطق مختلف استان کرمانشاه آلوده شدند . پس از رسیدن گندم و جمع آوری کل سنبله ها، سنبله های آلوده برای هر ژنوتیپ شمارش و درصد آلودگی آن ها تعیین گردید. نتایج حاصل از آزمایش نشان داد که ژنوتیپ های Sardari, Sardari//Ska/Aurifen, TP-13 و ۱۰۰۲-GBM نسبت به همه جدایه ها مقاومت کامل داشتند و ژنوتیپ های MOMCHIL/KATYA1 و OK82282// BOW/NKT/3/F4105W2. 1 نیز فقط به ١ جدایه واکنش نیمه مقاومت نشان دادند و در برابر سایر جدایه ها مقاومت کامل داشتند . این ژنوتیپ ها با پائینترین درجه حساسیت به سیاهک پنهان جزو برترین ژنوتیپ ها از نظر مقاومت بودند. ژنوتیپ TAM200/FUNDULEA با بالاترین درجه حساسیت به عنوان حساسترین ژنوتیپ بود . آزمایش مولتی پاتوتیپ با مقایسه الگوی مقاومت و حساسیت ژنوتیپ های پیشرفته با ژنوتیپ های افتراقی دارای ژن یا ژن های مقاومت مشخص نشان داد که بعضی از ژنوتیپ های مقاوم پیشرفته احتمالا دارای ژن های شناخته شده مقاومت Bt1, Bt4, Bt6, Bt9, Bt10, Bt11, Btp, Bt12 و Bt8, 9,10 می باشند که برای اثبات این مطلب باید از تست آللیسم استفاده شود . ژنوتیپ هایی که الگوی حساسیت و مقاومت آن ها مشابه با ژنوتیپ ها یافتراقی نبود، احتما ً لا ژن های جدید ناشناخته دارند.