سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محمد بهاری – مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان لرستان
طهماسب حسین پور – مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان لرستان

چکیده:

به منظور بررسی نقش صفات مختلف بر عمل کرد و ارتباط آن ها با یکدیگر تعداد ٢٠ ژنوتیپ گندم دوروم با استفاده از طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار برای مدت دو سال (۸۳-۱۳۸۱) مورد ارزیابی قرار گرفت . صفات مورد مطالعه شامل عمل کرد دانه ، بیوماس ، شاخص برداشت ، تعداد دانه و سنبله در مترمربع و تعداد دانه در سنبلهبودند. صفات اندازه گیری شده در پایان سال دوم مورد تجزیه واریانس مرکب قرار گرفتند . نتایج دو ساله آزمایش نشان داد که بین سال های آزمایش به جزء وزن هزاردانه و تعداد دا نه در سنبله برای بقیه صفات در سطح ١% و بین ژنوتیپ از نظر عمل کرد در سطح ٥% وبرای بقیه صفات به جزء بیوماس و تعداد سنبله در مترمربع در سطح ١% تفاوت معنی داری وجود داشت . بیشترین عملکرد از ژنوتیپ شماره ١٨ با متوسط تولید ۸/۹۵۶ تن در هکتار به دست آمد . بین عملکرد دانه با شاخص برداشت (**۰/۶۲۵=r) تعداد دانه در مترمربع (**۰/۸۱۱=r)، تعداد سنبله در مترمربع (**۰/۴۱۸=r) و تعداد دانه در سنبله (**۰/۲۲۴=r) همبستگی مثبت و معنی داری وجود داشت . بین وزن هزاردانه با تعداد دانه در مترمربع (**۰/۵۶-=r) ، تعداد دانه در سنبله (**۰/۴۱-=r) ، شاخص برداشت با بیوماس (**۰/۶۱۳-=r) ، تعداد دانه در مترمربع (**۰/۵۷۷=r)، تعداد دانه در سنبله (**۰/۴۸۲=r) و بین بیوماس با تعداد سنبله در مترمربع (**۰/۴۴=r)، تعداد دانه در سنبله (**۰/۳۷۹-=r) و بین تعداد دانه در مترمربع با تعداد سنبله در مترمربع (**۰/۴۷۵=r) و تعداد دانه در سنبله (**۰/۳۷۹=r) همبستگی معنی داری وجود داشت . جمع بندی نتایج دو ساله آزمایش نشان داد که بین اجزا عمل کرد همبستگی منفی وجود دارد و صفات تعداد دانه درمترمربع، شاخص برداشت و تعداد دانه در سنبله بیشترین نقش را در افزایش عملکرد داشتند.