سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مرضیه خمری – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته زراعت، دانشگاه زابل
احمد قنبری – دانشیار دانشگاه زابل
مصطفی حیدری – استادیار دانشگاه زابل
نفیسه مهدی نژاد – مربی آموزشی دانشگاه زابل

چکیده:

به منظور تعیین مناسبترین شاخص های مقاومت به خشکی در ده رقم کنجد، آزمایشی به صورت بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار و در دو ش رایط تنش و بدون تنش در سال زراعی ۱۳۸۵ در مرکز تحقیقات کشاورزی زابل انجام گرفت . در هر دو شرایط نرمال و تنش، مراحل فنولوژیکی و عملکرد به همراه شش شاخص مقاومت به خشکی شامل میانگین حسابی بهره وری (MP)، میانگین هندسی بهره وری (GMP)، شاخص تحمل (TOL)، شاخص حساسیت به تنش (SSI)، شاخص تحمل به تنش (STI) و میانگین هارمونیک (HARM) در ارقام مختلف کنجد اندازه گیری و محاسبه شدند. نتایج نشان داد که در هر دو شرایط تنش و نرمال، رقم محلی سیستان دارای بالاترین عملکرد دانه بود . شاخص های MP ،GMP ،STI ،HARM و TOL به ترتیب به عنوان بهترین شاخص های تعیین ارقام پر محصول در هر دو شرایط در کنجد شناسایی شدند . هر چند ارقام محلی جیرفت و برازجان دارای کمترین میزان شاخص های SSI و TOL بودند اما رقم محلی سیستان با داشتن بالاترین میزان شاخص های GMP ،MP ،STI و HARM به عنوان متحمل ترین رقم در هر دو شرایط آزمایش شناسایی شد.