سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش زمین شناسی مهندسی و محیط زیست ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

رحمان شریفی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان تهران

چکیده:

بررسی شناخت، کنترل و با جلوگیری از فرسایش به دلیل نقش بسیار حساس و تاثیرگذار آن در زمینه های مختلف بویژه در موضوع رسوبزایی و کاهش عناصر مختلف موجود در خاک، دارای اهمیت و ضرورت ویژه ای است. در پژوهش حاضر با استفاده از عکسهای هوایی نقشه های توپوگرافی و زمین شناسی و عملیات صحرایی، نقشه زمین شناسی منطقه تهیه شده است که از نظر زمین شناسی عمده ترین واحدها و سازندهای اصلی آن از قدیم به جدید شامل سازند سلطانیه، باروت، زاگون، لالون، میلاد، جیرود، مبارک،الیکا، شمشک، دلیچای، لار، فجن، زیارت، سنگهای آتشفشانی اتوسن، سنگهای مارنی و توفی اتوسن، کرج، قم، قرمز پایین و بالایی، کنگلومرای ننوژن ، نهشته های آبرفتی قدیم و جدید و … با لیتولوژی های مختلف می باشد. در مرحله بعدی مساحت هر یک از واحدها و سازندهای زمین شناسی از نظر لیتولوژی و بر مبنای جدول طبقه بندی سنگها از نظر مقاومت در برابر فرسایش ، رده های فرسایش به صورت رده فرسایش پذیری ناچیز، خیلی کم، کم، متوسط، نسبتا زیاد و زیاد تعیین شد. نتایج نشان می دهد که حدود ۴/۸ درصد منطقه دارای ضریب سختی ۱۵-۱۰ و فرسایش پذیری ناچیز، ۱۲/۳ درصد دارای ضریب سختی ۸-۱۰ و فرسایش پذیری کم، ۳/۶ درصد دارای ضریب سختی۶-۸ و فرسایش پذیری کم، ۷درصد دارای ضریب سختی ۴-۶ و فرسایش پذیری متوسط، ۴/۲ درصد دارای ضریب سختی ۲-۴ و فرسایش پذیری نسبتا زیاد.۶۸/۱ درصد دارای ضریب سختی ۰-۲ و فرسایش پذیری زیاد می باشد که در مجموع بیشتر از ۷۰ درصد منطقه با لیتولوژی شیل، ماسه سنگ همراه با آهک و مارن و رسوبات آبرفتی عهد حاضر دارای فرسایش پذیری بالایی است.