سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش منطقه ای بهره برداری از منابع آب حوضه های کارون و زاینده رود (فرصتها و چالشها)

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محمود متین – کارشناسان ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان
محمدرضا یزدانی – کارشناسان ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان
مرتضی بهمن پور – کارشناس مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان

چکیده:

حوضه آبریز باتلاق گاوخونی که سطح عمده آنرا حوضه آبریز زاینده رود تشکیل می دهد با سطحی بیش از ۴میلیون هکتار بر اساس تقسیم بندی جاماب به ۷زیر حوضه بزرگ تقسیم شده و رودخانه زاینده رود از مرکز آن می گذرد. از نظر اقلیمی این حوضه از غرب به شرق به ترتیب دارای اقلیم استپی سرد، نیمه بیابانی خفیف، نیمه بیابانی شدید و بیابانی بر طبق طبقه بندی گوسن می باشد. میزان فرسایش آبی نیز از همین روند پیروی می کند به طوری که بیشترین فرسایش در غرب حوضه در زیر حوضه سدزاینده رود بوده که در شاخه اصلی بیش از ۴۴درصد اراضی دارای فرسایش زیاد تا خیلی زیاد بوده و هرچه به شرق نزدیک شویم به علت کاهش عوامل مؤثری مانند شیب و کاهش بارندگی از فرسایش آبی خاک کاسته و برعکس بر میزان فرسایش بادی که عمدتاً حاصل کمی نزولات و نتیجتاً کاهش پوشش گیاهی در منطقه بوده افزوده می گردد. بدیهی است که با توجه به شرایط اکولوژیک هر منطقه و حوضه راه حل خاصی جهت کنترل فرسایش لازم است که در این رابطه علاوه بر برآورد فرسایش خاک از طریق روش P.S.I.A.Cکه ۹فاکتور مؤثر در فرسایش را بررسی و برآورد فرسایش می کند، کلیه منابع حوضه شامل آب، خاک، گیاه و دام و البته انسان به عنوان محور توسعه مطالعه گردید و روابط بین آنها و نقش هر کدام در تخریب و یا احیاء و توسعه حوضه مورد توجه قرار گرفت و راه حلهای مربوطه پیشنهاد گردید.