سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین همایش مقابله با سوانح طبیعی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محمدقاسم هلیلی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری و مرتعداری
سیدعلیرضا بهرامی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری و مرتعداری
هادی افراء – دانشکده مرتع و آبخیزداری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

چکیده:

پدیده زمین لغزش همانند پدیده های سیل، زمین لرزه و آتشفشان از بلایای طبیعی مهم بشمار میرود که هر سالهخسارات مالی و جانی فراوانی را همراه داشته است. لذا پهنه بندی خطر زمین لغزش و شناسایی مناطق حساس واولویت بندی این مناطق جهت ارائه برنامه ها و الگوهای مدیریتی، حائز اهمیت می باشد. در این تحقیق کارایی دو مدل پهنه بندی حائری – سمیعی و مورا – وارسون درمقیاس ۱:۵۰۰۰۰ در آبخیز شصت کلاته به منظور تعیین مدل برتر، جهت مدیریت و اجرای برنامه های توسعه کاربری مورد بررسی و مقایسه قرار گرفتند. بدین منظور ابتدا نقشهپراکنش زمین لغزشهای منطقه با بررسی عکسهای هوایی و نیز پیمایش زمینی تهیه و سپس نقشه پهنه بندی خطر نسبی زمین لغزشبا استفاده از دو مدل مذکور تهیه گردید. برای مقایسه میزان تفاوت بین کلاسهای خطر مدلها از ازمون کای اسکوئر، برای مقایسه میزان توافق نقشه های خطر از شاخص کاپاو برای ارزیابی صحت مدلها از شاخص Qs استفاده گردید. نتایج نشان داد که در دو مدل مذکور، مقدار کای اسکوئر محاسبه شده در سطح ۹۵ درصد برای هر دو مدل معنیدار بوده و تفکیک مناسبی بین کلاسهای خطر زمین لغزش وجود دارد. همچنین شاخص کاپا نشان داد که بین نقشه های خطر مدلها تطابق ناچییز وجود دارد. در این تحقیق مدل حائزی سمیعی با Qs برابر ۰/۸۴ به عنوان مدل مناسبتر برای حوضه انتخاب گردید.