سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی بهسازی و مقاوم سازی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

امیرعطار عباسی – کارشناس ارشد عمران گرایش مدیریت ساخت، دانشگاه علم و صنعت ایران، مربی د

چکیده:

علی رغم اینکه در کشورهای صنعتی عمر مفید ساختمان های مسکونی حتی بیش از ۱۰۰ سال رسیده است، این رقم در کشور ما در حدود ۲۰ تا ۳۰ سال است. ادامه این روند منجر به خسارت های هنگفت جانی و مالی می شود. عامل اصلی پیدایش و تشدید این وضعیت، کیفیت نازل ساخت واحدهای مسکونی و فقدان نظارت کارآمد در این مرحله می باشد. پیامد این مساله احداث ساختمان هایی با آسیب پذیری زیاد در برابر حوادث طبیعی و عمر مفید پایین می باشد. تخریب گسترده ساختمان های مسکونی در زلزله اخیر بم شاهدی بر این مدعاست. در این مقاله با ارزیابی عینی و آماری ساختمان های مسکونی ساخته شده و درحال ساخت شهر تهران و کنترل کیفیت آنها، به بررسی علل و عواملی که باعث ایجاد کیفیت نامطلوب ساخت و ساز در شهر تهران شده است، پرداخته می شود. همچنین عملکرد مهندس محاسب در طراحی و مهندس ناظر در نظارت و پیمانکاران در اجرا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته شده است و نقش سازمان هایی از جمله شهرداری در این رابطه بررسی می گردد. در آخر راهکارهایی جهت پیشگیری و مدیریت بحران قبل از وقوع حادثه ارائه می گردد.