سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مجتبی یحیی آبادی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان,
هادی اسدی رحمانی – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات خاک و آب
محمد مهدی ابوالحسنی – کارشناس ارشد مدیریت جهاد کشاورزی شهرضا

چکیده:

اکثر تحقیقات انجام شده روی با کتری ها ی دیازوتروف آزاد زی بوده و تعداد کمی نیز روی باکتری ها ی همزیست ریزوبیوم ، متمرکز بوده است . باکتری های PGPR از طریق در فیزیولو ژی و مورفولو ژی ریشه گیاهان تلقیح شده ، موجب افزایش جذب عناصر و رشد بیشتر گیاهان می شوند. اثرات تشدید کننده رشد گیاهانی که با با کتری های ریزوبیوم تلقیح شده اند عمدتًا به دلیل تولید فیتوهورمون ، محدود شدن رشد قارچ های پاتوژن، تثبیت نیتروژن مولکولی، افزایش کارایی منابع نیتروژن دار و سایر عناصر دیگر ، تولید آنتی بیوز های ضد پاتو ژن، تولید و ترشح سیدروفورها و القاء سیستم یک مقاومت در برابر بیماری در گیاهان، بوده اند. طرح در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی و تعداد تیمارها ١٣ و در ٤ تکرار می باشد که ١٠ تیمار شامل سویه های برتر انتخاب شده می باشد. تیمار L-75 همچنین باعث افزایش حد ود ۱۰۰ درصدی در وزن غده ها نسبت به تیمار شاهد شد . در میان تیمار های مطالعه شده ، تیمار های L-139 و L-75 به ترتیب باعث افزایش ۲۶% و ۱۹% در جذب آهن ، ۳۸% و ۱۶% در جذب منگنز شده (نسبت به شاهد) و بر مقادیر روی و مس تاثیر معنی داری نداشته اند. نتایج نشان میدهندکه برخی از سویه های مختلف بومی ریزوبیوم تلقیح شده در این تحقیق علاوه بر اثری که روی وزن خشک هوایی گیاه و درصد نیترو ژن در بخش هوایی گیاه داشته اند، موجب افزایش بیشتر جذب برخی عناصر نیز شده اند. نکته مهم در نتایج حاصله آنست ک ه بعضی از سویه های ریزوبیوم بکار گر فته شده در تلقیح بذور لوبیا ، اگرچه تاثیر معنی داری بر افزایش جذب نیتروژن نداشته اند، با این حال جذب عناصر غذایی از خاک را افزایش داده اند.