سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس مهندسی برنامه ریزی و مدیریت سیستم های محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمد علی عبدلی – دکترای علوم محیط زیست، استاد دانشکده محیط زیست، دانشگاه تهران
مسعود منوری – دکترای علوم محیط زیست،استادیار دانشکده محیط زیست و انرژی دانشگاه آزاد
مریم عبدالهی – کارشناس ارشد ارزیابی محیط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقی

چکیده:

با توجه به توسعه بی رویه و غیر اصولی شهر ها، عدم وجود الگوی صحیح مصرف و رشد روز افزون تولید پسماندها و همچنین مشکلات و نارساییهای سیستم مدیریت پسماندها ، در حال حاضر منطقی ترین و کم هزینه ترین روش برای دفع پسماندهای شهری، دفن بهداشتی می باشد. علاوه بر این، اصول و معیارهای مهندسی و زیست محیطی در رابطه با دفن پسماندها در بسیاری از محلهای دفن رعایت نمی شود و روش دفن، اغلب به صورت غیر اصولی و غیر بهداشتی است. از این رو ایجاد مخاطرات زیست محیطی، غیر قابل انتظار نیست.در این تحقیق محدوده مطالعاتی، کل شهرستان اندیمشک با مساحت۳۱۲۶/۶ کیلومتر مربع و مختصات جغرافیایی ۳۲ درجه و۱۷دقیقه تا ۳۳ درجه و ۰ دقیقه عرض شرقی، ۴۷ درجه و ۵۵ دقیقه تا ۷۸ درجه و ۴۶ دقیقه طول شمالی می باشد. ابتدا با انجام مطالعات کتابخانه ای و میدانی، شناختی واقعی از محیط زیست منطقه کسب شد. سپس با توجه به اطلاعات بدست آمده از مطالعات و مصاحبه با متخصصین و بررسی عکسهای توپوگرافی گزینه های مناسب انتخاب شدند که گزینه اول در شمال شرق شهرستان اندیمشک در جاده سد دز(محل دفن موجود می باشد) و گزینه دوم در شمال غرب شهرستان اندیمشک در منطقه دوکوهه قرار دارند(محل پیشنهادی). سپس مطالعات EIA برای گزینه های پیشنهادی و توسعه محل دفن موجود انجام شد. پس از شناسایی وضعیت موجود محیط زیست منطقه هر گزینه و شناسایی فعالیتهای مرتبط با مراحل ساخت و ساز و بهره برداری محل دفن بهداشتی زباله، برای تعیین آثار مثبت و منفی فعالیتها بر محیط زیست از روش ارزیابی Westman 1985 استفاده گردید، سپس نتایج ماتریسها به وسیله نرم افزار EXCEL و SPSS مورد بررسی قرار گرفتند.نتایج ارزیابی دو سایت نشان دادکه گزینه پیشنهادی نسبت به محل دفن موجود از شرایط بهتری برخوردار می باشد. با این حال نتایج حاصل از ماتریس ارزیابی آثار محیط زیستی بیانگر این مسئله است که فعالیتهای خاکبرداری، خاکریزی و تسطیح بیشترین اثر منفی را در فاز ساخت و ساز وحمل و نقل زباله و گودبرداری، از مهمترین پیامدهای محیط زیستی منطقه در فاز بهره برداری هستند که باعث آلودگی و پیامدهای بعدی آن می شوند.