سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محمد رضا اوراضی زاده – موسسه تحقیقات اصلاح وتهیه بذر چغندرقند، کرج
اباذر رجبی – موسسه تحقیقات اصلاح وتهیه بذر چغندرقند، کرج
سید یعقوب صادقیان – موسسه تحقیقات اصلاح وتهیه بذر چغندرقند، کرج

چکیده:

تهیه ارقام چغندر قند متحمل به خشکی برای مناطق کم آب از اهمیت ویژه ای برخوردار است . در این تحقیق، پنج هیبرید مولتی ژرم و یک هیبرید منوژرم همراه با سه رقم شاهد در دو شرایط معمولی و واجد تنش خشکی در یک آزمایش ۹ رقمی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با ۴ تکرار مورد ارزیابی قرار گرفتند . در شرایط بدون تنش ، آبیاری به طور معمول انجام شد و در شرایط تنش خشکی، تا زمان تنک و استقرار بوته ها آبیاری همانند شرایط نرمال صورت گرفت اما آبیاری های بعدی پس از رسیدن رطوبت خاک به نقطه پژمردگی انجام شد. برای مقایسه ژنوتیپ ها از نظر پتانسیل عملکرد در شرایط نرمال و واجد تنش و انتخاب متحمل ترین آنها از شاخص های STI ( شاخص تحمل به تنش )، SSI (شاخص حساسیت به تنش ) و TOL (شاخص تحمل) استفاده شد. نتایج نشان داد که هیبریدهای (CMS A37.1 × I13) × BP MASHAD و ۴۳۶ از لحاظ عملکرد ریشه و عملکرد شکر سفید بر مبنای هر سه شاخص، متحمل ترین ژنوتیپ ها تحت شرایط تنش خشکی می باشند. در همین راستا پنج هیبرید فوق در شرایط آزمایشگاهی بر اساس آزمایش مانیتولو در قالب آزمایش فاکتوریل به سه تکرار ارزیابی و صفات میزان جوان هزنی بذور، میزان وزن جوانه بذور، میزان رشد طولی جوانه بذور و نسبت طول ریشه به طول کل جوانه بذری اندازه گیری شد . بر این اساس، گزینش بهترین ژنوتیپ ها از لحاظ تحمل به خشکی انجام شد . نتایج حاصل از تست مانیتول با توجه به صفات یاد شده تحمل دو هیبرید مذکور را تائید کرد.