سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: دهمین کنفرانس سالانه انجمن کامپیوتر ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

رحمن رحمن نژاد – کارشناسی ارشد نرم افزار دانشگاه صنعتی شریف
جعفر حبیبی – عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف

چکیده:

کیفیت بیشتر سیستمهای نرم افزاری بزرگ تا حدود زیادی توسط مشخصه های کارایی آنها مثل زمان پاسخ و توان عملیاتی تعیین میشود مدلسازی رویکرد مهم و مفیدی برای ارزیابی کارایی و معتبرسازی سیستم بوده و می تواند نیازمندیهای کارایی را پیش بینی کرده و مقایسه انواع طراحی های را فراهم نماید دراین مقالهروشی برای تبدیل توصیف UML یک طراحی نرم افزار که با حاشیه نویسی هایکارایی کمی با استفاده از پروفایل کارایی UML مجهز شده است به مدل کارایی QNM پیشنهاد می کند برای مشخص کردن پیکربندی زمان اجرا و منابع سخت افزاری از نمودارهای استقرار و برای مدل کردن رفتار نرم افزار از نمودار فعالیت و برای استخراج اطلاعات مورد نیاز برای مشخص کردن بارهای کاری از نمودارهای مورد کاربری استفاده می گردد. نمودارهای UML بطور خودکار به اسناد XML با استفاده از Unisys XMI که بصورت آماده در rational rose پشتیبانی می شود تبدیل می گردند.