سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: ششمین کنفرانس بین المللی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سعید شعبانلو – دانشجوی دکتری، گرایش هیدرولوژی و منابع آب، علوم و تحقیقات
سیدفرهاد موسوی – استاد، گروه آبیاری دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان
منوچهر حیدرپور – استادیار، گروه آبیاری دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان

چکیده:

سدها از مهمترین ابنی ه آبی هستندکه به منظور حفظ و بهره برداری منابع آب مورد استفاده قرار می گیرند. مطالعات مسائل مختلف مربوط به سدها حائز اهمیت فراوان است و نتایج حاصل از این مطالعات موفقیت پروژه ها را افزایش می دهد.رسو بگذاری در مخازن سدها از جمله این مسائل است. در مطالعات سدسازی معمو ً لا مقدار رسو بگذاری و نحوه توزیع آن مورد توجه قرار میگیرد. نحوه توزیع رسوب، برای طراحان سدها، به منظور تعیین آستانه دریچه های عمقی، آبگیر وپناستا کها اهمیت فراوانی دارد. بعلاوه، در دوران بهر هبرداری از سدها، مدل هایی برای برآورد نحوه خش رسوب درمخزن ارایه شده که اغلب آنها بصورت مدلهای ریاضیتجربی هستند. در صورتی که سد ساخته شده باشد، می توان ازطریق عم قیابی دریاچه، تصویر کم و بیش صحیحی از نحوه نشست رسوبات به دست آورد؛ ولی برای مطالعه و طراحی سدهای احداث نشده، ناچارًا باید از روش های تجربی استفاده کرد.دو روش تجربی کاهش سطح ١ و افزایش سطح ٢ نسبت به سایر رو شها متداو لتر بوده و اغلب طراحان از این دو روش استفاده م یکنند. اساس و پایه انجام این دو روش، تعیین نوع تیپ مخزن م یباشد. در این تحقیق، در دو مرحله زمانی، مد لهای کاهش سطح و افزایش سطح ارزیابی شد هاند. مرحله اول، از هنگام بهر هبرداری از مخزن تا آخرین عملیات رسو بسنجی مخزن و مرحله دوم از هنگام آخرین رسوب سنجی تا هنگامی که مخزن کام ً لا ازرسوب پر م یگردد. در واقع در دوره دوم، عمر مفید مخزن پی شبینی شده است. نتایج حاکی از کاهش دقت نتایج مد لها نسبت به گذشت زمان م ینماید. به عبارت دیگر، کارایی این مد لها با افزایش مدتزمان بهره برداری از مخزن کاهش می یابد.