سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

سحر بهبهانی – فارغالتحصیل کارشناسی ارشد گروه مهندسی علوم خاک دانشگاه تهران
مهدی شرفاء – استادیار گروه مهندسی علوم خاک

چکیده:

بیان کمی منحنی رطوبتی و هدایت آبی خاک برای مطالعه و مدلسازی حرکت آب و املاح در خاک اهمیت زیادی دارد . از آنجایی که اندازهگیری مستقیم این دو ویژگی پرهزینه و زمانبر است، استفاده از روشهای غیرمستقیم مانند توابع انتقالی خاک اجتنابناپذیر است . در این پژوهش کارایی ۱۱ تابع انتقالی اشتقاق یافته در برآورد منحنی رطوبتی خاک مورد ارزیابی قرار گرفت . بنابراین پس از برداشت ۴۰ نمونه خاک به صورت تصادفی از دشت کرج ، فراوانی نسبی ذرات، جرم ویژه ظاهری، درصد کربن آلی و آهک آنها اندازهگیری و منحنی رطوبتی نمونهها تعیین شد . سپس کارایی توابع با استفاده از آمارههای میانگین قدرمطلق میانگین خطا ) ) MAMD ، میانگین جذر انحرافات مربع شده (MRMSD ) ، میانگین ضریب همبستگی پیرسون(Mr )و مقدار استاندارد جذر انحرافات مربع شده ( SDRMSD )مورد مقایسه و ارزیابی قرار گرفت . ارزیابی اولیه نشان داد، توابع وستن و همکاران (۱۹۹۹) دارای بهترین رتبه در برآورد منحنی رطوبتی بودهاند . اما از آنجایی که این توابع دارای شرایط محدودی میباشند، در ارزیابی نهایی توابع نقطهای نوع اول و دوم قربانی و همایی (۲۰۰۲) به عنوان بهترین توابع به منظور برآورد منحنی رطوبتی ، معرفی شدند