سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

ماندانا شایگان – کارشناس ارشد زراعت، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران
داریوش مظاهری – استاد پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران
حمید رحیمیان مشهدی – استاد پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران
سید علی پیغمبری – استادیار پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران

چکیده:

به منظور ارزیابی اثر کشت مخلوط ذرت و ارزن دم روباهی، آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در ۴ تکرار در سال ۱۳۸۵ در مزرعه تحقیقاتی دانش کده کشاورزی دانشگاه تهران، واقع در کرج به اجرا گذاشته شد . در این آزمایش، ذرت (S.C.704) و ارزن دم روباهی (KFM4) به صورت مخلوط افزایشی کاشته شدند. در این آزمایش، عامل اصلی شامل ۴ زمان کاشت مختلف ارزن دم روباهی (کاشت ارزن ۲۰ روز پیش از ذرت، ۱۰ روز پیش از ذرت ، همزمان با ذرت و ۱۰ روز پس از ذرت ) و عامل فرعی شامل نسبت های مختلف کاشت (کشت های خالص دو گیاه و ۳ نسبت مختلف کاشت ۱۰۰ % ذرت+ ۱۲/۵ % ارزن دم روباهی، ۱۰۰ % ذرت + ۲۵ % ارزن دم روباهی و ۱۰۰ % ذرت+ ۵۰ % ارزن دم روباهی) بود. نتایج نشان داد که تیمار ۱۰۰ % ذرت + ۵۰ % ارزن دم روباهی در تاریخ کاشت همزمان دو گیاه، با بالاترین میزان نسبت برابری زمین (۱/۴۳۵) برترین تیمار بوده است. به نظر می رسد که دلیل این موضوع استفاده بهتر از نهاده ها در کشت مخلوط در مقایسه با تک کشتی بوده است و بنابراین، به نظر می رسد که کشت مخلوط %۱۰۰ ذرت + ۵۰ % ارزن دم روباهی در زمان کاشت همزمان دو گیاه، به دلیل تولید بیشترین میزان عملکرد دانه و همچنین بهبود استفاده از منابع، قابل توصیهباشد.