سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

عباسعلی دماوندی – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی زنجان
محمدحسن مسیح آبادی – عضو هیات علمی موسسه تحقیقات خاک و آب
محمد تکاسی – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی زنجان

چکیده:

در مناطق مختلف جهان خصوصاً در کشورهای توسعه نیافته و یا کمتر توسعه یافته از منابع طبیعی از جمله خاک و اراضی برای تأمین نیازهای آنی و روزمره و بدون در نظر گرفتن قابلیت و استعداد آنها استفاده می گردد . پی آمد این رفتار نسنجیده باعث وارد آمدن خسارات جدی و جبران ناپذیری به این منابع می گردد . برای جلوگیری از تخریب بیشتر منابع بایستی استعداد و تناسب آنها برای بهره وری های خاص در دستور کار دست اندرکاران بخش کشاورزی قرار گیرد . هر چند ممکن است تعیین تناسب اراضی برای انواع بهره وریها تنها راه جلوگیری از تخریب اراضی کشاورزی نباشد ولی یقیناً یکی از مهمترین و اساسی ترین روش های مبارزه با این معضل است . چغندرقند یک محصول استراتژیک بوده و با حدود ۵۸ درصد سهم از تولید محصولات صنعتی در جایگاه نخست در کشور قرار دارد . سطح زیر کشت این محصول در استان زنجان حدود ۲۵۰۰ هکتار بوده که قسمت اعظم آن در منطقه خدابنده قراردارد (۱) در سال های اخیر به علت احداث کارخانه قند، سطح زیر کشت آن افزایش یافته و از روش های نوین آبیاری نیز استفاده می گردد . بنابراین ارزیابی اراضی منطقه باتوجه به توانمندی خاک و اقلیم می تواند در استفاده بهینه از منابع خاک، آب و سرمایه برای افزایش تولید این محصول و ایجاد اشتغال و درآمدزایی برای کشاورزان منطقه بسیار مفید باشد . ارزیابی تناسب اراضی بر روی چغندرقند در دشت پسوه آذربایجان غربی توسط عماری انجام گرفت و نتایج این تحقیق نشان داد که اقلیم منطقه برای چغندر قند مناسب بوده و مهمترین عوامل محدودکننده تولید، توپوگرافی و خواص فیزیکی خاک می باشند (۵).