سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

ناهید خسروی نجف آبادی – دانشجوی کارشناسی ارشد بخش علوم خاک دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز
نجفعلی کریمیان – استاد بخش علوم خاک دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز
جعفر یثربی – استادیار بخش علوم خاک دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز

چکیده:

آلودگی خاکها به فلزات سنگین یک نگرانی مهم زیست محیطی در سراسر جهان است . افزایش روی در خاک به فعالیتهای بشری بویژه استخراج معادن، انتشار گازهای صنعتی، نشت یا دفن ضایعات صنعتی، کاربرد لجن فاضلاب، در خاک های زراعی، و کاربرد کودها و آفت کشها ربط داده شده است ( کابتا – پندیاس و پندیاس، ).۱۹۸۹ گیاه پالایی عبارتست از یک تکنولوژی با هزینه کم با استفاده از گیاهان به منظور خارج کردن، نگهداری و بی اثر کردن آلاینده های زیست محیطی نظیر فلزات سنگین، عناصر کمیاب، ترکیبات آلی نفتی، و مواد رادیو اکتیو در خاک و آب ( ناسکیمنتو و همکاران، ).۲۰۰۶ گیاهانی که به این منظور استفاده می شوند در اصطلاح بیش انباشتگر نامیده می شوند که قادرند تا ۱۰۰ برابر گیاهان معمولی عناصر سنگین را جذب نمایند ( لاسات، ).۲۰۰۰ عصاره کشی گیاهی تحریک شده به صورت شیمیایی یکی از روشهای گیاه پالایی است که به منظور تحریک تجمع فلزات بوسیله گیاهان دارای بایومس بالا گسترش یافته است . کلاتهای سنتزی کارایی بالایی برای چنین هدفی نشان داده اند هرچند خطر جدی ایجاد مقادیر بسیار زیاد از فلزات محلول در کاربرد مزرعه ای این ترکیبات وجود دارد . در عین حال کاربرد ترکیبات طبیعی مانند اسیدهای آلی با وزن ملکولی کم که به راحتی قابل تجزیه زیستی هستند از کاربرد کلاتهای سنتزی برای افزایش عصاره کشی گیاهی بهتر است ( ناسکیمنتو و همکاران، ).۲۰۰۶ اسیدهای آلی در بدست آوردن
عناصر غذایی توسط گیاه و رشد گیاه به وسیله افزایش پویایی این عناصر و سمیت زدایی عناصری مانند آلومینیومنقش دارند ( سندن و همکاران، ).۲۰۰۵ بنابراین افزایش آلودگی خاکها ونقش اسیدهای آلی در افزایش عصاره کشی گیاهی این فلزات سنگین توسط گیاه و وجود اطلاعات محدود در مورد عنصر روی دراین زمینه، اهمیت مطالعه دراین رابطه ضروری به نظر می رسد .