مقاله از فرو ريختن باروها تا انديشه شاهراه ها (پيشينه طرح هاي شهري و انگاره هاي شهر تهران از ۱۳۰۹ تا ۱۳۴۵) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۹ در صفه از صفحه ۸۵ تا ۱۰۲ منتشر شده است.
نام: از فرو ريختن باروها تا انديشه شاهراه ها (پيشينه طرح هاي شهري و انگاره هاي شهر تهران از ۱۳۰۹ تا ۱۳۴۵)
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نوپردازي
مقاله شهر نوگرا (مدرنيست)
مقاله نوپردازي در ايران
مقاله تاريخ تهران
مقاله معماري و شهرسازي دوره پهلوي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حبيبي سيدمحسن
جناب آقای / سرکار خانم: اهري زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: امامي رشيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
با به قدرت رسيدن رضاشاه و تشکيل دولت قاهر مرکزي، دوره اي نو از تجددگرايي آغاز شد که چون هميشه در انگاره ها و طرح هاي شهرسازي نمود يافت. از آغاز دهه ۱۳۱۰ بر اثر اقدامات اولين دولت پهلوي، تهران از يک شهر سنتي و محصور در ميان باروها به شهري مدرن و نوآور تبديل شد. اين مقاله به بررسي تحول انگاره ها و طرح هاي شهري تهران از اولين اقدامات نوپردازانه شهري در دولت رضاشاه تا تهيه نخستين طرح جامع تهران (طرح فرمانفرماييان ۱۳۴۵) مي پردازد. دوره اي که در آن همگام با رشد شتابان شهر و متاثر از انديشه هاي جهاني، شهرسازي نوگراي ايران شکل گرفت. در اين دوره تاريخي، انديشه هاي برون سر و بيگانه در شکل گيري انگاره هاي شهرسازي موثر بوده، اما انديشه هاي درون سر نيز در تبلور و بومي کردن انگاره هاي نو سهم داشته است. بسياري از انگاره هاي مطرح در اين دوره در طرح هاي شهرسازي دوره هاي بعد، از جمله نخستين طرح جامع تهران، تداوم يافته است. در پايان مقاله، انگاره هاي اصلي مطرح در اين دوره و الگوهاي غالب شهرسازي و مفاهيم پايه آنها معرفي شده است.