مقاله اساس و كاربرد سيستم دوگانه در مخمر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۷ در ژنتيك نوين از صفحه ۵ تا ۲۸ منتشر شده است.
نام: اساس و كاربرد سيستم دوگانه در مخمر
این مقاله دارای ۲۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سيستم دوگانه در مخمر
مقاله واكنش هاي پروتئين
مقاله پروتئين
مقاله نقشه واكنش هاي پروتئيني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نحوي ايرج
جناب آقای / سرکار خانم: قائدي كامران
جناب آقای / سرکار خانم: عباسي ديناني مريم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
واكنش هاي پروتئين – پروتئين براي بيشتر فرآيندهاي سلولي از جمله همانندسازي DNA، رونويسي، پردازش، ترجمه، ترشح، كنترل چرخه سلولي، متابوليسم، تشكيل ساختارهاي سلولي و كمپلكس هاي آنزيمي ضروري است. به علاوه امروزه يكي از برنامه هاي اصلي زيست شناسان تفسير داده هاي مربوط به توالي ژنوم است كه براي موجودات زنده زيادي تعيين شده است. به خصوص تلاش ها روي ارزيابي عملكرد بيشتر ژن هاي ناشناخته و پروتئين هايي كه آنها رمز مي كنند، متمركز شده است. چون واكنش پروتئين – پروتئين براي همه فرآيندهاي سلولي اساسي است، اغلب ممكن است عمل يك پروتئين ناشناخته بوسيله تعيين پروتئين هايي كه با آن واكنش مي دهند شناسايي شود. سيستم دوگانه سيستمي است كه واكنش بين دو پروتئين را بوسيله ساخت مجدد يك عامل رونويسي فعال در شرايط in vivo تعيين مي كند. بيشتر عوامل رونويسي يوكاريوتي دامنه هاي عملكردي فعال كننده رونويسي و اتصال به DNA دارند كه مجزا و قابل جدا كردن مي باشد. فعال كردن رونويسي مي تواند به وسيله بيان مستقل دو زنجيره به صورت تركيبات كيمري با پروتئين هايي كه با همديگر در in vivo واكنش مي دهند صورت گيرد. يك كيمر داراي زنجيره اتصال به DNA تركيب شده با اولين پروتئين مورد نظر (DB-X يا طعمه ) و ديگري يك زنجيره فعال كننده تركيب شده با پروتئين دوم (AD-Y يا صيد يا پروتئين هدف ) است. واكنش بين DB-X و AD-Y منجر به ساخت عامل رونويسي و در نهايت فعال شدن ژن گزارشگر وارد شده به كروموزوم مي گردد. وقتي يك ماركر قابل انتخاب مثل ژن HIS3 به عنوان ژن گزارشگر استفاده شود فعاليت رونويسي وابسته به دوگانه مي تواند به وسيله رشد سلولها روي پليت فاقد هيستيدين مشخص شود. امروزه سيستم دوگانه به عنوان يك ابزار مناسب براي تعيين نقشه واكنش هاي پروتئيني سلول مد نظر قرار گرفته است. اين نقشه ممكن است شامل واكنش هاي پروتئيني باشد كه در طول زندگي يك موجود زنده روي مي دهد.