مقاله اسب؛ پرتكرارترين نمادينه جانوري در شاهنامه و نقش آن در تكامل كهن الگوي قهرمان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در متن پژوهي ادبي (زبان و ادب پارسي) از صفحه ۹ تا ۲۶ منتشر شده است.
نام: اسب؛ پرتكرارترين نمادينه جانوري در شاهنامه و نقش آن در تكامل كهن الگوي قهرمان
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اسب
مقاله شاهنامه
مقاله كهن الگوي قهرمان
مقاله اسطوره
مقاله نماد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قائمي فرزاد
جناب آقای / سرکار خانم: ياحقي محمدجعفر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اسب؛ براي خاندان هاي پهلواني و جنگاوران هند و اروپايي از ارزش توتمي ديرپايي برخوردار بوده، به همين دليل در شاهنامه كه اثري حماسي است، پرتكرارترين نمادينه جانوري را به وجود آورده است كه نمادينگي آن را تنها بايد در ارتباط با كهن الگوي قهرمان بررسي كرد. اين نماد جانوري كه در پيوند با آب و دريا (ارتباط با نيروي سرشار زمين و طبيعت) كامل مي شود، در حقيقت، تجسم قدرت غريزي ناخود آگاه اوست كه كهن الگوي قهرمان، با رام كردن آن (مهار غريزه خود)، مسير پيكار براي كمال و پيروزي را پشت سر مي گذارد. از اين ديدگاه نمادينگي اسب هاي شاهنامه را در ارتباط با كهن الگوي قهرمان مي توان به چهار بخش تقسيم كرد:
 .تفسيرهاي اساطيري از رام كردن اسب؛ ۲٫ توتم اسب در خاندان هاي پهلواني؛ ۳٫ شخصيت انسان گونه اسب هاي پهلوانان و نقش مكمل آن ها در تكوين قهرمان؛ ۴٫ اسب هاي نمادينه كننده فره.