سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش ملی مدیریت بحران زلزله در شهرهای دارای بافت تاریخی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محمد فروغی – عضو هیأت علمی دانشگاه یزد

چکیده:

ساختمان های سنتی به عنوان میراث فرهنگی, نمود هایی از تمدن درخشان و دیرین سرزمین ما هستند. بنا براین وظیفه ما حفظ ونگهداری این یادگارها ی ارزشمند از گذشتگان فهیم و پرتلاشمان است ودر این راه هیچ قصوری قابل گذشت نیست. در این راستا با توجه به قدمت این بنا ها, وقوع خرابی های جزئی و کلی در آنها و خستگی مصالح از یک طرف و پیشرفت علوم مهندسی در زمینه هائی همچون پایداری ساختمان ها در مقابل بلایای طبیعی همچون زلزله از سوی دیگر, بحث استحکام بخشی ساختمان های سنتی را به عنوان یک دغدغه جدیمطرح ساخته است. اما به نظر می رسد جایگاه استحکام بخشی بنا ها از جمله بنا هایتاریخی درکشور بحث خیلی شناخته شده اینیست و علیرغماینکهنیاز به تخصص بالای سازه ، بطور ویژه در این زمینه توام با تجربه کافی دارد , عمومابهاینامر کم توجهی ودر خیلیاز موارد کاملا بی توجهی میشود و چنینبرداشت می شود که این عملیات توسط معماران تجربی ماهر سنتی کار، حد اکثر با مشاوره متخصصین میراث فرهنگی ، قابل انجام است. این مقاله سعی دارد به کنکاشی در این زمینه بپر دازد.