سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: هجدهمین کنگره ملی علوم و صنایع غذایی

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

امیر سالاری – کارشناسی ارشد علوم و صنایع غذایی دانشگاه فردوسی مشهد
محمدباقر حبیبی نجفی – عضو هیئت علمی گروه علوم و صنایع غذایی دانشگاه فردوسی مشهد
رضا فرهوش – عضو هیئت علمی گروه علوم و صنایع غذایی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

در این پژوهش عصاره هسته انگور به عنوان یک ترکیب سلامتی زا بوسیله شش سیستم حلال استخراج گردید . بازده استخراج ، ظرفیت آنتی اکسیدانی و احیا کنندگی ، توانایی بدام انداختن رادیکالهای آزاد ، ارزیابی تاثیر آن بر افزایش مقاومت حرارتی و شرایط اکسیداسیون بد ون آنتیاکسیدان سویا بعنوان یک سیستم مدل غذایی بصورت آزمایش فاکتوریل و در غالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار آنالیز شد . بررسی راندمان عصارهگیری نشان داد که تیمار اتیل استات بالاترین راندمان استخراج را داشته است . در بررسی قدرت احیا کنندگی نتایج حاکی از آن بود که عصاره های هسته انگور بطور قابل ملاحظه ای قویتر از BHT و آلفا توکوفرول می باشد . نتایج حاصل از فعالیت بدام انداختن رادیکالهای آزاد شبیه نتایج حاصل ازقدرت احیا کنندگی بود اما تفاوت معنا داری بین تیمارهای مختلف عصاره دیده نشد . ارزیابی مقاومت حرارتی عصاره های استخراجی بروش رنسیمتدر دماهای ۱۰۰ ، ۱۱۰ ، ۱۲۰ ، ۱۵۰ و ۱۷۰ درجه سانتیگراد در مقایسه با دو استاندارد BHT و آلفا توکوفرول نشان داده است که تیمار ۴ هسته انگوردارای بالاترین خصوصیات حملی نسبت به سایر تیمارهای آنتی اکسیدانی است