سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بیوتکنولوژی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

نفیسه ریگی نژاد – ایران، دانشگاه زابل، دانشکده کشاورزی، گروه زراعت و اصلاح نباتات
محمود سلوکی – ایران، دانشگاه زابل، دانشکده کشاورزی، گروه زراعت و اصلاح نباتات
حسین کمال الدینی – ایتالیا، دانشگاه سیانا، دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی
براتعلی سیاسر – ایران، دانشگاه زابل، دانشکده کشاورزی، گروه زراعت و اصلاح نباتات

چکیده:

سه روش استخراج DNA برای به دست آوردن DNA مطلوب که قابل استفاده در واکنش زنجیرهای پلی مراز باشد ، به کار گرفته شد. یه متود مورد آزمایش عبارت بودند از :
۱- روش مینی پرپ (Dellaporta et at 1983)
2-روشCTAB توسط (Doyle and Doyle , 1990 )
3- روش CTAB تغییر شکل یافته یا توسط (Lodhi et al , 1994)
فقط روش CTAB تغییر شکل یافته توانست صرف نظر از شرایط رشد یا سن برگ دی ان ای تولید کند که قابل تکثیر در PCR باشد. مقدار دی ان ای بدست آمده از این روش بالا بود ( حدود یک میلی گرم بازائ هر گرم برگ تازه ) و به خوبی توسط آنزیم های برشی هضم شده و در واکنش زنجیره ای پلی مراز تکثیر شد..هم چنین این روش می تواند برای استخراج DNA مناسب از گونه های چند ساله و گونه های چوبی و درختان میوه دیگر مانند سیب ، گیلاس ، هلو و آلو به کار رود.