مقاله استخراج RNA از سلول هاي بيوفيلم استرپتوکوکوس موتانس که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله ميكروب شناسي پزشكي ايران از صفحه ۹ تا ۱۴ منتشر شده است.
نام: استخراج RNA از سلول هاي بيوفيلم استرپتوکوکوس موتانس
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله استخراجRNA
مقاله استرپتوکوکوس موتانس
مقاله بيوفيلم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طهمورث پور آرزو
جناب آقای / سرکار خانم: صالحي رسول
جناب آقای / سرکار خانم: كسري كرمانشاهي روحا
جناب آقای / سرکار خانم: اسلامي گيلدا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و اهداف: استخراجRNA  با کميت و کيفيت مناسب جهتreverse transcriptas PCR ، هيبريديزاسيون در نورترن بلاتينگ و آناليز بيان ژن با Real Time PCR از اهميت بسياري برخوردار است. در بيوفيلم استرپتوکوکوس موتانس پلي ساکاريد هاي خارج سلولي محلول و غير محلول توليد شده مانع استخراج RNA مي شوند. لذا، بدون کاربرد روش مناسب براي حذف اين پلي ساکاريدها روش هاي مولکولي مبتني بر RNA براي اين باکتري ها مقدور نيست. هدف از اين مطالعه استخراج RNA از سلول هاي بيوفيلم استرپتوکوکوس موتانس بود.
روش بررسي: براي استخراج RNA از سلول هاي تشکيل دهنده بيوفيلم، استرپتوکوکوس موتانس ATCC35668 و يک سويه استرپتوکوکوس موتانس جداسازي شده از پلاک دنداني استفاده شد. پس از تشکيل بيوفيلم در پليت هاي ميکروتيتر پلي استيرني ۲۴ خانه اي استخراج RNA با ۳ روش انجام شد. ۱: روش معمول استخراج RNA از سلول هاي پلانکتونيک با محلول  RNX-Plus(سيناژن). ۲: کيت و دستگاه HYBAID Ribolyser و لوله هاي حاوي انواع دانه هاي شيشه اي، پلاستيکي و سراميکي به منظور ليز بهتر سلول ها. ۳: تلفيقي از دو روش محلولRNX-Plus ، دستگاه HYBAID Rybolyser و لوله هاي حاوي انواع دانه. ميانگين نسبت جذب نوري در ۲۶۰٫۲۸۰ نانومتر هر روش با نرم افزار excel و برآورد فاصله اطمينان توافقي از خطاي استاندارد مقايسه شد.
يافته ها: نتايج نشان داد روش معمول براي استخراج RNA (روش ۱) از سلول هاي پلانکتونيک مناسب نيست. استفاده از دستگاه HYBAID ribolyser و لوله هاي حاوي دانه هاي شيشه اي، پلاستيکي و سراميکي با شکل و اندازه متفاوت، حداکثر ليز سلولي را بدون آسيب به RNA ايجاد کرد. در روش هاي ۲ و ۳ (دستگاه HYBAID ribolyser به تنهايي و همراه با محلول RNX-Plus) ميانگين نسبت جذب نوري حاصل از RNA استخراج شده تفاوت معني دار آماري با روش معمول (روش ۱) نشان داد (P<0.05 ).
نتيجه گيري: فناوري هاي مناسب در حذف پلي ساکاريدها و ايجاد حداکثر ليز سلولي موثرتر از روش هاي معمول استخراج RNA از سلول هاي بيوفيلم است. اما، استفاده از دستگاه و محلول تجاري  RNX plus(روش سوم) به دليل استفاده از محلول هاي ارزان تر و قابل دسترس مناسب تر است.